Archive for Μαρτίου, 2011


Η Δικαιοσύνη αντέδρασε σωστά στο πολιτικό ολίσθημα του υπουργού Δικαιοσύνης. Σε άλλες εποχές πάντως θα έπαιζε ολη την ημέρα το θέμα στα ΜΜΕ..

Άρθρο του Μάνου Οικονομιδη στο statesmen.gr:

Αν το είχε κάνει υπουργός του Καραμανλή… | Ήπιος Λόγος | STATESMEN.

Advertisements

20110331-002435.jpg

Αρχές του 2006 και μέσα στη δίνη των υποκλοπών των τηλεφωνικών συνομιλιών του τότε πρωθυπουργού, ο Προεισπρατογλου αποφασίζει να ικανοποιήσει το κοινό των άγνωστων ακροατών του :

Κοινό Aγνώστων..

Τράβηξε τη κουρτίνα στο μεγάλο γυάλινο παράθυρο, από το οποίο μετά βίας ξεχώριζε στο βάθος η θάλασσα. Το λυκόφως είχε πια δώσει την θέση του στο διάτρητο από τα αχνά φώτα άλλων γραφείων που εργάζονταν μέχρι αργά, πρώτο σκοτάδι της βραδιάς. Ατενίζοντας τον έναστρο ουρανό με το γνωστό απλανές βλέμμα του, το ίδιο που χρησιμοποιεί όταν σκέπτεται και δεν θέλει να τον καταλαβαίνουν οι άλλοι, αναρωτήθηκε φωναχτά, έχοντας κατά νου ότι εκεί που βρισκόταν δεν τον άκουγε κανείς, εάν είχε καταφέρει τελικά να ακουστεί.

Μπροστά του ακριβώς υπήρχε ανοιχτή στην δεύτερη σελίδα η αγαπημένη πρωινή του εφημερίδα με πηχιαίο τίτλο τις πρόσφατα ανακαλυφθείσες υποκλοπές κλήσεων επιφανών προσωπικοτήτων της χώρας.

Ηταν βέβαιος ότι το όνομά του από λάθος δεν ανακοινώθηκε. Ο Προεισπράτογλου έλειπε από την λίστα. Όμως η βαρύτητα των υποθέσεων που χειριζόταν και το όνομα που είχε δημιουργήσει ύστερα από τόσα χρόνια επαγγελματικής καταξίωσης, δικαιολογούσε τις ελπίδες του. Το αναιτίως και επιμελώς κρυμμένο απώτερο αριστερό παρελθόν του, πρόσεφερε επαρκή αιτιολογία για να υποψιάζεται μυστικές υπηρεσίες και συναφή υπόγεια κέντρα, πιστεύοντας στο ενδιαφέρον που προσέδιδε ο ιδιάζων τρόπος που δικηγορούσε.

Τον τελευταίο καιρό είχε την εντύπωση ότι κάποιος γνώριζε τις κινήσεις του και τον προλάβαινε. Τόσες συμπτώσεις μαζί ήταν πολλές. Πριν καταθέσει ένα δικόγραφο, του κοινοποιούσαν ένα αντίθετο. Τα μυστικά του όπλα δεν έμεναν καιρό κρυφά. Οι δικανικοί ισχυρισμοί του καταρίπτονταν εύκολα στο τείχος των αντιπάλων του.

Τα συναισθήματα μέσα του, ήταν ανάμεικτα. Από την μια ένιωθε γυμνός και απροστάτευτος στους εχθρούς του, από την άλλη ήταν περήφανος που η ταπεινότητά του ερέθιζε και ενδιέφερε ανθρώπους τους οποίους ποτέ δεν θα μπορούσε να γνωρίσει. Δεν είχε πλέον μυστικά, παρά μόνο όσα έκρυβε στη σκέψη του. Ο λόγος του έγινε με έναν ξαφνικό και ανέλπιστο τρόπο δημόσιος και έτσι άρχισε να ενδιαφέρεται για αυτόν περισσότερο.

Πλέον, δε μιλούσε απλά στο τηλέφωνο, έβγαζε λόγο, μεταμόρφωνε τους αγνώστους υποκλοπείς του σε ακούσιο ακροατήριο, σε κοινό αγνώστων. Η τηλεφωνική του συσκευή είχε μετουσιωθεί σε ένα ανοικτό μικρόφωνο καταγγελτικής αγόρευσης και ήλπιζε ότι οι παράνομοι ακροατές του θα γέμιζαν αναρίθμητες κασέτες εξαιρετικού ενδιαφέροντος.

Διάλεγε θέματα ανάλογα με τον συνομιλητή και με την άνεση τηλεοπτικού σχολιαστή ξόδευε τις ώρες του παίρνοντας εκδίκηση από όσους τον κρυφάκουαν, με ατέλειωτους μονολόγους.

Μέρα με την μέρα, κάθε του τηλεφώνημα διαρκούσε ολοένα και περισσότερο. Ξεμπέρδευε γρήγορα με τα τυπικά και ανέπτυσσε περίεργες θεωρίες και πολύπλοκους στοχασμούς, που δεν είχε ποτέ στο παρελθόν τη δυνατότητα να ανακοινώσει σε κάποιον. Προτιμούσε να συζητάει για πολιτικά θέματα και κατέθετε απερίφραστα τις ριζοσπαστικές του ιδέες, τις οποίες μερικές δεκαετίες τώρα είχε καταχωνιάσει, βαθιά στο χρονοντούλαπο της κοινωνικής του λήθης.

Η μεγαλύτερη απόλαυσή του όμως ήταν τα μηνύματα. Με αποστολέα ανυποψίαστους φίλους ή ακόμα και τον δικό του αριθμό, έγραφε μακρόσυρτα κείμενα κοινωνικής ανάλυσης ή εξαπέλυε κατηγορώ για επίκαιρα ζητήματα, με την ελπίδα να αιφνιδιάσει τους λαθραναγνώστες τους και να δημιουργήσει θόρυβο γύρω από το ονομά του. Βέβαια τις περισσότερες φορές ξένιζε τους αποδέκτες των μηνυμάτων, οι οποίοι άρχισαν να προβληματίζονται πλέον για την ψυχική του υγεία.

Η χαρμόσυνη αυτή περίοδος δεν κράτησε πολύ. Γρήγορα εξαντλήθηκαν οι συνομιλητές και όταν έβλεπαν τον αριθμό του δεν απαντούσαν στη κλήση. Χωρίς εμφανές κοινό δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει το αφανές. Ένιωσε ξαφνικά μόνος και άφωνος. Είχε τόσα ακόμα να πει, τόσα να εκφράσει, τόσα να καταθέσει. Με πλήρη ικανοποίηση ότι θα συνέβαλε στην αποδιάρθωση των εισβολέων του επαγγελματικού του βίου, επέβαλε την σιωπή, έκλεισε το κινητό και το έκρυψε στο συρτάρι του γραφείου του.

Ποτέ δεν έμαθε τελικά αν το ονομά του ήταν στη λίστα. Συνήθισε όμως στην ιδέα ότι τίποτα δεν είναι απόρρητο, προσωπικό και ιδανικό και αποφάσισε πλέον να μην σπαταλά την επικοινωνία χωρίς νόημα, δίχως σκοπό και χωρίς αιτία.

​​Φεβρουάριος 2006

​​Θανάσης Παυλόπουλος
​​Δικηγόρος – Σύμβουλος ΔΣΑ
​​

20110330-092153.jpg

Μια άλλη- καλυτερη ευτυχώς – άποψη για το τέλος του κόσμου :

Welcome to Shift of the Ages! | Shift of the Ages.

20110327-085535.jpg

Όταν συνδυάζεται ένας πανέμορφος τόπος της χώρας μας με ένα ξεχωριστό ξενώνα με άριστο περιβάλλον και όλα αυτά μιάμιση ώρα απο την Αθήνα, τότε είμαστε τυχεροί πραγματικά !

Ορεινή Κορινθία – Καστανιά -υψόμετρο 1000 μέτρα και ανεβαίνουμε, με θέα τα γύρω καταπράσινα από έλατα βουνά και στο βάθος τη λίμνη Στυμφαλία.

Ξενώνας ΆΣΤΡΑ, μοναδικής αρχιτεκτονικής ομορφιάς και διακόσμησης, με άριστο σέρβις, γεύσεις σπιτικες, γελαστά πρόσωπα, μεράκι για τη λεπτομέρεια, ζεστά δωμάτια με τζάκι και θέα..

Συνδυασμός βάλσαμο στις αισθήσεις μας. Περπάτημα σε ορεινές διαδρομές, μανιτάρια για τους γνώστες, χιόνια, λίμνη Δόξα, Φενεός, Ζηρεια, Γκουρα, Στυμφαλια..

www.astrahotel.gr

Μαρια και Κώστα σας ευχαριστούμε 🙂

20110327-085619.jpg

20110327-085640.jpg

20110324-194600.jpg

Η «Ελληνική Νομαρχία», έργο ανώνυμου συγγραφέα, είναι ένα από τα σημαντικότερα προπαρασκευαστικά κείμενα της ελληνικής επανάστασης, ένα μαχητικό μανιφέστο του ελληνικού διαφωτισμού. Το κείμενο εκδόθηκε το 1806 στο Λιβόρνο της Ιταλίας και είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Ρήγα Βελεστινλή.

Ο συγγραφέας του παραμένει πεισματικά άγνωστος μέχρι και σήμερα, παρά τις προσπάθειες ιστορικών και φιλολόγων να τον ταυτίσουν με συγκεκριμένο πρόσωπο της ελληνικής ιστορίας.

Το κείμενο διεκτραγωδεί τα δεινά του υπόδουλου έθνους και στηλιτεύει με οξύτητα τη στάση των εύπορων κοινωνικών του τάξεων και του κλήρου.

Στο απόσπασμα πιό κάτω, ο ανώνυμος συγγραφέας επικρίνει τους Ελληνες εμπόρους των παροικιών για την ολιγωρία τους απέναντι στην υπόθεση της ελευθερίας και για την εναπόθεση των ελπίδων τους για την απελευθέρωση του έθνους σε ξένες δυνάμεις.

Πόσο επίκαιρο ακούγεται σήμερα…

«Ισως, τέλος πάντων, προσμένετε να μας δώση την ελευθερίαν κανένας από τους αλλογενείς δυνάστας; Ω Θεέ μου! Εως πότε, ω Ελληνες, να πλανώμεθα τόσον αστοχάστως; Διατί να μην στρέψωμεν και μίαν φοράν τους οφθαλμούς μας εις τα απελθόντα, διά να καταλάβωμεν ευκολώτερα και τα μέλλοντα; Ποίος αγνοεί, ότι ο κύριος στοχασμός των αλλογενών δυναστών είναι εις το να προσπαθήσουν να κάμουν το ίδιόν των όφελος με την ζημίαν των άλλων; Και ποίος στοχαστικός άνθρωπος ημπορεί να πιστεύση, ότι όποιος από τους αλλογενείς δυνάστας ήθελε κατατροπώσει τον οθωμανόν, ήθελε μας αφήσει ελευθέρους;
Ω, απάτη επιζήμιος!
Μην είσθε, αδελφοί μου, τόσον ευκολόπιστοι. Αναγνώσετε την ιστορίαν και μάθατε, ότι οι Ρωμαίοι έταξαν των Ελλήνων και διαυθέντευσιν και ελευθερίαν, αλλ’ αφού εμβήκαν εις την Ελλάδα, ευθύς την εκήρυξαν επαρχίαν τους. Ιδετε και τα τωρινά παραδείγματα, οπού η πολυποίκιλος στροφή της γαλλικής στάσεως μας παρασταίνει. Ο δυνάστης των με ταξίματα μεγάλα και με τοιαύτα μέσα, απόκτησεν όσα κατά το παρόν έχει, και πώς εσείς νομίζετε να σας δοθή η ελευθερία από αλλογενείς; Πώς να μην ειπή τις, ότι ονειρεύεσθε έξυπνοι;
Και εις τι, παρακαλώ σας, θεμελιώνετε τας ελπίδας σας; Εις την αρετήν των αλλογενών δυναστών ίσως; Ελπίζετε να κινηθούν ευσπλάγχνως εκείνοι διά τας δυστυχίας τας εδικάς μας;
Δεν ηξεύρετε, ω Ελληνες, ότι η αρετή την σήμερον δεν ευρίσκεται εις τους θρόνους;»

20110324-081921.jpg

Ποδοσφαιρική ομάδα “Πόντος”

Aπαγχονίστηκαν, για να τιμήσουν τη φανέλα τους

………………………

«Στα όνειρα μου έρχεται συχνά η μακρινή φωνή της μάνας τρελής στους έρημους δρόμους(1) και με ρωτάει με παράπονο αν κλαίνε ακόμα τα ματοπήγαδα(2).
Με ρωτάει για κάποιους πραγματικούς ήρωες του ποδοσφαίρου. Ήταν παιδιά της γης του Πόντου. Δεν έπαιξαν ποτέ σε μεγάλες οργανώσεις.
Δε λατρεύτηκαν ποτέ ως θεοί από το αφιονισμένο πλήθος, δεν είδαν ποτέ τους οπαδούς να γεμίζουν πλατείες και να κλείνουν δρόμους για να εκδηλώσουν την εθνική υπερηφάνεια τους (τι χυδαίες που φαίνονται, ορισμένες φορές, οι λέξεις).

Οι ήρωες (αν ακόμα έχουν, ακόμα, νόημα οι λέξεις) της ομάδας “Πόντος” ήταν καθηγητές, μαθητές και απόφοιτοι του κολεγίου Ανατολία(3) της Μερζιφούντας . Οι μαθητές αποφάσισαν να τιμήσουν τη φανέλα τους και γι αυτό, παρά την τρομοκρατία και τις απειλές των Κεμαλικών, αγωνίστηκαν με εμφάνιση που θυμίζει τη γαλανόλευκη (άσπρες και γαλάζιες ρίγες) και στη μέση το γράμμα «Π». Αυτό θα αποτελέσει τη βασική κατηγορία των Κεμαλικών, οι οποίοι θα οδηγήσουν τους Έλληνες αθλητές στο “δικαστήριο” με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (12 Φεβρουαρίου 1921) και τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου θα απαγχονιστούν στην Αμάσεια(4).

Η μάνα τρελή στους έρημους τους δρόμους με ρωτάει απεγνωσμένα αν μιλάνε για αυτούς τους ήρωες του ποδοσφαίρου και της πατρίδας στις δεκάδες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Μήπως αναφέρουν ένα μονόστηλο οι δεκάδες αθλητικές εφημερίδες ή τους μνημονεύουν όλα εκείνα τα τέρατα της μνήμης, που θυμούνται ακόμα και το δευτερόλεπτο που σημειώθηκε κάποιο γκολ, σε κάποιον αγώνα, πριν τριάντα χρόνια (ήταν, βλέπετε, πολύ σοβαρό γεγονός για τη μετέπειτα ζωή τους). Μήπως κάποια κινηματογραφική ταινία; κάποιο βιβλίο; ή έστω κάποιο τραγουδάκι τους αναφέρει;

Κατεβάζω ντροπιασμένος το κεφάλι μου.

Μου λέει και μου ξαναλέει τα ονόματα, μήπως και τα έχω ακούσει σε κάποια ιαχή των φιλάθλων
Γ. Θεοχαρίδης,
Χ. Γεωργίου,
Α. Συμεών,
Α. Παυλίδης,
Σ. Ανανιάδης

Κατεβάζω ακόμα πιο ντροπιασμένος το κεφάλι μου.
Τότε εκείνη ανεβάζει το τόνο της φωνή της και ωρύεται: “Τι ηρωικότερο έχει να επιδείξει το Ελληνικό και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο απ’ αυτούς τους ήρωες; Καλά οι ξένοι, αλλά τι θα πείραζε, όλες τις ελληνικές ομάδες, να αγωνιστούν για μία μόνο αγωνιστική, με ένα περιβραχιόνιο με το γράμμα «Π»;

Κατεβάζω και άλλο το κεφάλι μου.
Κάθε 19 Μαΐου, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων, θα ξανάρθει η μάνα τρελή στους έρημους τους δρόμους και με τον αλαφροήσκιωτο τρόπο της θα με ξαναρωτήσει: “γιατί κλαιν τα ματοπήγαδα;” και ακόμα δεν έχω βρει απάντηση. Μήπως κανένας από σας γνωρίζει; »

__________________
(1)στίχος από το ποίημα στο Νίκο Ε…1949 (Παρενθέσεις), του Μανόλη Αναγνωστάκη.
(2)κλαίν τα πεγαδομάτε (ματοπήγαδα, τα στόμια των πηγαδιών) στίχος από τον ιερότερο θρήνο του Ελληνισμού: το “Τσάμπασιν” (Πόντος).
(3)Το Αnatolia college in Merzifon ιδρύθηκε το 1886. Το 1924 διέκοψε τη λειτουργία του στη Μερζιφούντα και μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και λειτουργεί ως και σήμερα. Η Μερζιφούντα (Μερζιφώνη, Ηλιούπολις) αναφέρεται από τον Στράβωνα για τα περίφημα ιαματικά λουτρά της. Χτίστηκε το 222 π.Χ., στα ερείπια της πόλης Φαζιμούντας, ανάμεσα στους ποταμούς Σκύλακα και Άλυ. Πολλοί τη θεωρούν και ως τη γενέτειρα της Αγίας Βαρβάρας.
(4)Πρόκειται για την πατρίδα του αρχαίου Έλληνα γεωγράφου Στράβωνα (63π.Χ – 23μ.Χ)

Πηγή: xrysalogia.gr

20110323-220502.jpg

20110322-212406.jpg

Λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος του Ν3869/10 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά ο ΔΣΑ ανήρτησε σχέδιο Αιτησης προς το δικαστήριο για τους δικηγόρους :
Το σχετικό λινκ παραθέτω εδώ

Επίσης σας παραθέτω την υπουργική απόφαση που ορίζει τα υποδειγματα βεβαιώσεων, δηλώσεων κλπ, εδώ:

(update 7/2011)

ΕΚΔΟΘΗΚΕ Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΑΡΑΤΙΘΕΤΑΙ ΕΔΩ: https://adplaw.wordpress.com/2011/07/07/%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%86%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bd-386910/

 

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αθήνα, 16.3.2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, που συνήλθε εκτάκτως σήμερα υπό την προεδρία του Προέδρου του ΔΣΑ Γιάννη Αδαμόπουλου, αποφάσισε:

1) Την αποχή των Δικηγόρων όλης της χώρας από το λειτούργημά τους από την Πέμπτη 17/3/2011 έως και την Τρίτη 22/3/2011 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις διατάξεις του υπό ψήφιση φορολογικού νομοσχεδίου, που επιφέρουν δυσβάσταχτα βάρη στους πολίτες και τους δικηγόρους.

2) Να προτείνει την αντικατάσταση των διατάξεων του άρθρου 20 παρ. 7 του Κ.Φ.Ε. με πιο ορθολογικές λύσεις.

3) Να μεταβεί το Προεδρείο της Ολομέλειας στη Βουλή και να συναντηθεί με τους αρμόδιους Υπουργούς.

Περισσότερα ::

Οι πρόεδροι μετέβησαν στην βουλή για ενημέρωση των βουλευτών και αρμοδιων υπουργών και το βράδυ απόψε υπάρχει έκτακτο ΔΣ του ΔΣΑ για να συζητήσουμε το θέμα ..

Με ψήφους 17-5 Επικυρώθηκε από το ΔΣ η απόφαση της ολομέλειας για 4ημερη αποχή.

Κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις προς τον αρμόδιο υπουργό και αναμένονται εξελίξεις.

Με πρόταση μου αύριο στο DSA.gr θα αναρτηθούν όλη η σχετική συζήτηση επί του θέματος και οι εισηγήσεις της ολομέλειας.

Ενημέρωση :::

Η ανακοίνωση του ΔΣΑ για τους λόγους αποχής :

DSA.gr

ΘΠ

20110320-115805.jpg

The dark side of the Internet Freedom !

Μια εξαιρετική προσεγγιση των θετικών και κυρίως αρνητικών επιπτώσεων του Ίντερνετ και της Κοινωνικής Δικτύωσης στην ζωή μας και στις πολιτικοκοινωνικές αλλαγές στον κόσμο :

The Net Delusion

Hachiko ..

20110319-200605.jpg

Αξίζει να διαβάσετε την αληθινή ιστορία του hachiko, ενός πιστού σκύλου στην Ιαπωνία που αναγνωρίστηκε ως σύμβολο αφοσίωσης !

http://en.wikipedia.org/wiki/Hachikō

Το 2009 γυρίστηκε και η ομώνυμη ταινία.

ΘΠ

ΠΟΙΗΜΑ:

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
Γκαμπριέλ Αρέστι, 1963

Θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου
Ενάντια στους λύκους,
ενάντια στην ξηρασία,
ενάντια στην τοκογλυφία,
ενάντια στη δικαιοσύνη,
θα υπερασπιστώ
το σπίτι
του πατέρα μου.
Θα χάσω
τα ζωντανά,
τα περιβόλια,
τα πευκοδάση·
θα χάσω
τους τόκους,
τα εισοδήματα,
τα μερίσματα,
αλλά θα υπερασπιστώ το σπίτι του πατέρα μου.
Τα όπλα θα μου αφαιρέσουν,
και με γυμνά τα χέρια θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου·
τα χέρια θα μου κόψουν,
και με τα μπράτσα μου θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου·
χωρίς μπράτσα,
χωρίς ώμους,
χωρίς στήθος
θα με αφήσουν,
και με την ψυχή μου θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου.
Θα πεθάνω,
η ψυχή μου θα χαθεί,
η φάρα μου θα χαθεί,
αλλά το σπίτι του πατέρα μου
θα μείνει
όρθιο..

Γκαμπριέλ Αρέστι (1933-1975)

Γεννήθηκε στους κόλπους μιας μη βασκόφωνης οικογένειας πατριωτών, στο Μπιλμπάο. Στα δεκατέσσερα ξεκίνησε να μελετά βασκικά μόνος του, διαβάζοντας τους κλασικούς στη δημοτική βιβλιοθήκη και ακούγοντας απαγγελίες αυτοσχέδιων στίχων. Η ποίησή του εξελίχθηκε από τον Συμβολισμό της νιότης του στην κοινωνική κριτική των ώριμων χρόνων του, ασκώντας τεράστια επιρροή στη νεολαία των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Το Harri eta Herri (Πέτρα και Λαός, 1964) είναι το βιβλίο που θεμελίωσε τη μοντέρνα βασκική πολιτική ποίηση. Έκρινε, προκάλεσε διχογνωμίες, κατέρριψε τον μύθο του θρήσκου Βάσκου, δήλωσε ανοιχτά πως ανήκε στην Αριστερά, ανανέωσε επίσης το τραγούδι και το θέατρο… Ο θάνατος του, που συνέπεσε με το τέλος του Φρανκισμού, κλείνει έναν κύκλο στη βασκική λογοτεχνία.

Από τον Πάνο Λειβαδά:

«τα παλικάρια της «Αλλαγής» και του «Εκσυγχρονισμού», είναι σήμερα θιασώτες του πιο μυωπικού νεοφιλελευθερισμού και χειροκροτούν μέτρα απίστευτης κοινωνικής αναλγησίας, οδηγώντας τους Έλληνες σε αδιέξοδα που δεν είχαν ποτέ φανταστεί»

Η κατάρρευση του μοντέλου του 1981 | Πολιτική | STATESMEN.

Θα σας δώσω πέντε εικόνες και μια ερώτηση και σκεφτείτε τι θα απαντήσετε :

Εικόνα 1η:
Ένας χώρος που όλοι οι άνθρωποι του κόσμου θα συζητούν μεταξύ τους και θα εκφράζουν ελεύθερα τις αποψεις και τις ιδέες τους.

Εικόνα 2η:
Ένας τόπος που ο καθένας θα δείχνει το προσωπό του και τις συνήθειες του σε άλλους άγνωστους χωρίς να φοβάται.

Εικόνα 3η:
Μια συνήθεια που θα γίνει καθημερινή και αυτοματοποιημένη και όλοι θα πιστεύουμε ότι ξεκίνησε με τις πιό αγαθές προθέσεις από τυχαία γεγονότα.

Εικόνα 4η:
Όλα όσα σκεφτόμαστε δυνατά και μοιραζόμαστε με τους άλλους, όλα όσα μας ανήκουν και τα ορίζουμε, όλα αυτά θα τα ξέρουν και αυτοί που μας ορίζουν το μέλλον. Και θα τα χρησιμοποιούν για να το ελέγξουν..

Εικόνα 5η:
Όλα τα παραπάνω δεν μας τα επιβάλλουν με το ζόρι αλλά τα επιδιώκουμε μόνοι μας και κανείς δεν μπορεί να σταματησει την εκουσία συμμετοχή μας σε αυτό.

Αν θέλαμε να δώσουμε έναν τίτλο σε αυτό το global game που είμαστε παίκτες συνάμα και πιόνια, ποιός θα ήταν ;;

Κείμενο του 2002 και πάλι. Κοινή διαπίστωση, πόσο σημαντικός είναι ο χρόνος στην καθημερινότητά μας και πόσο εύκολα μπορει να μας ξεγελάσει ..

Το μέλλον, αβέβαιο..

Στο τρόλλεϋ, δεν υπήρχε θέση ούτε για όρθιους, κάθησε σε μια άκρη και κοίταξε έξω από το παράθυρο τον σκοτεινιασμένο ουρανό που έδειχνε σαν ένα παραγεμισμένο σακί έτοιμο να εκραγεί.
Δίπλα του, ένας μεσήλικας με φουντωμένα άσπρα μαλλιά και με παραμελημένο μουστάκι, στηρίζονταν μετά βίας στην κολώνα, έτοιμος να κοιμηθεί ή μάλλον να ξυπνήσει.

Το βλέμμα του έπεσε στα ΧΡΟΝΙΚΑ, την εφημερίδα που κρατούσε σφιχτά στα χέρια του συγκρατώντας το σώμα του με την κολώνα. Μετά βίας διάβασε τα μικρά γράμματα του άρθρου: «Ο χώρος και ο χρόνος είναι πεπερασμένοι, αλλά χωρίς όρια, σαν ένα μπαλόνι που φουσκώνει.

Ίσως είναι λίγοι εκείνοι που ξέρουν και ακόμη λιγότεροι εκείνοι που καταλαβαίνουν τι έχει ανακαλύψει ο καθηγητής κ. Χόκινγκ. Ωστόσο, η εγγενής στρυφνότητα της κβαντικής κοσμολογίας δεν φαίνεται να τρομάζει τους οπαδούς του. Ο Χόκινγκ είναι ο πρώτος κοσμολόγος – ίνδαλμα, ένας ροκ αστέρας της Φυσικής..»

Τί ήταν αυτό που διάβαζε; Δεν καταλάβαινε και πολλά αλλά η φαντασία του είχε φουντώσει. Από μικρό παιδί γοητευόταν από τις περίεργες θεωρίες της φυσικής και των μαθηματικών.

Η πίεση του πατέρα του τον είχε οδηγήσει στη Νομική. Όμως ο πρώτος ερωτάς του θα είναι και παντοτινός.

Το τρόλλεϋ σταμάτησε απότομα. Ο συνεπιβάτης με τα άσπρα μαλλιά πετάχθηκε από τη θέση του και κίνησε να κατέβει. Το βλέμμα του συνέχισε να κυνηγάει το άρθρο προσπαθώντας να διαβάσει όλο και πιό πολύ: «..η θεωρία του χάους προσπαθεί να εξηγήσει το γεγονός ότι τα σύνθετα και απρόβλεπτα αποτελέσματα μπορούν και θα εμφανισθούν σε συστήματα ευάλωτα των αρχικών καταστάσεων τους. Ένα κοινό παράδειγμα αυτού, είναι γνωστό ως επίδραση πεταλούδων. Ο κυματισμός των φτερών μιας πεταλούδας στην Κίνα θα μπορούσε να επηρεάσει πραγματικά τα καιρικά πρότυπα στην πόλη της Νέας Υόρκης. Με άλλα λόγια, είναι πιθανό μια πολύ μικρή διαταραχή να παράγει απρόβλεπτα και μερικές φορές, δραστικά αποτελέσματα..»

Στην ίδια στάση κατέβηκαν μαζί και οι δρόμοι τους χώρισαν μετά από λίγα μέτρα. Δυνατές σταγόνες βροχής χτύπησαν με δύναμη το πρόσωπο του. Γύρισε και κοίταξε το τρόλλεϋ που απομακρυνόταν, είχε ξεχάσει την ομπρέλα του μέσα. Έβρισε και έτρεξε προς την είσοδο μαζεύοντας, σα μαγνήτης όλη τη βροχή που δυνάμωνε, στο κοστούμι του. Ο κουλουράς, που όλα τα χρόνια τον περίμενε δεξιά από την είσοδο, δεν βρισκόταν εκεί. Περίεργο.., αναρωτήθηκε και κάλυψε το κεφάλι του με την τσάντα του.

– Καλημέρα κύριε Προεισπράτογλου, του φώναξε ο αστυνομικός στην είσοδο, προσπαθώντας να τον σταματήσει. – Γειά, απάντησε περπατώντας γοργά προς τα μέσα. Είχε αργήσει δεκαπέντε ολόκληρα λεπτά και δεν υπήρχε χρόνος για κοινωνικές συναναστροφές. Κατευθύνθηκε στην πλαϊνή πόρτα του κτιρίου και την βρήκε κλειστή. Άλλες φορές ήταν πάντα ανοιχτή, τώρα..

Στράφηκε στην κεντρική είσοδο, πλατσουρίζοντας στα νερά. Μπήκε με δύναμη μέσα, κοντοστάθηκε λίγο ώστε να γλιστρήσει το βρόχινο νερό από πάνω του, και άνοιξε την τσάντα του για να βγάλει τον φάκελο της υπόθεσης.

Ο κίτρινος φάκελλος ήταν εκεί, ο μπεζ ήταν μέσα, πουθενά όμως ο πράσινος. Κρύος ιδρώτας έλουσε το μέτωπό του. Θυμήθηκε που τον έβγαλε από το ντουλάπι και τον άφησε στο γραφείο του, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν λάθος νούμερο. Στις 8.10 το πρωί είχαν ζητήσει έναν γιατρό και επέμεναν. Εκνευρίστηκε και κατέβασε με δύναμη το ακουστικό. Ο φάκελος έμεινε στο γραφείο. Τώρα τί γίνεται;

Το βλέμμα του κινήθηκε στον χώρο σαν φάρος που ψάχνει μέσ’τη καταχνιά, ένα σημάδι ελπίδας. Εστίασε στο τηλέφωνο κοινού στον τοίχο. Σχημάτισε τον αριθμό του γραφείου του. Ήδη από το δεύτερο ψηφίο, ακούστηκε ένα εκνευριστικό και παρατεταμένο τουτ. Η βροχή προφανώς είχε μπλοκάρει τις γραμμές.

Τα’ βαλε με τον εαυτό του που τόσο καιρό αρνείτο να αγοράσει κινητό, γιατί δήθεν αντέβαινε στα ιδεολογικά του πρότυπα.

Πήρε την απόφαση να ζητήσει αναβολή, λόγω γεγονότος ανωτέρας βίας. Ποιό όμως ήταν το γεγονός αυτό; Η βροχή, η αργοπορία ή η λησμόνηση του φακέλου; Και θα το δεχόταν ο Δικαστής; Το άγχος τον είχε κυριεύσει. Έξω οι κεραυνοί φώτιζαν το μουντό πρωινό.

Μπήκε στην αίθουσα, χωρίς να έχει αποφασίσει τί θα έκανε τελικά. Κανείς.. Ψυχή.. Το ταβάνι έσταζε σε μιά γωνιά, τα φώτα ήταν σβηστά, αλλά άνθρωπος δεν υπήρχε. Περίεργη ησυχία.

Έντρομος, σκέφθηκε τις επιπτώσεις. Οι πελάτες του θα έρχονταν στο γραφείο το απόγευμα για να πληροφορηθούν την εξέλιξη της δίκης. Δεν μπορούσε να τους κρύψει την αλήθεια. Είχε ερημοδικασθεί.Τι κατάντια για έναν σοβαρό δικηγόρο. Κινδύνευε, όχι μόνο να του πάρουν την υπόθεση αλλά να ζητήσουν και αποζημίωση για την απώλεια της δίκης. Όλα τα άσχημα σε εκείνον θα συνέβαιναν σήμερα.

Κατέβασε στωικά το κεφάλι και κατευθύνθηκε προς την έξοδο. Η βροχή συνεχιζόταν αλλά η καταιγίδα είχε περάσει. Στο περίπτερο είχε κόσμο. Περιεργάζονταν τις κρεμασμένες και βρεγμένες εφημερίδες.

Το μάτι του σταμάτησε στα ΧΡΟΝΙΚΑ, και ξεχώρησε το άρθρο που κοίταζε στο τρόλλεϋ. Συνέχισε από εκεί που είχε σταματήσει:

– Ο χρόνος είναι μια φαντασίωση, έφθασε να πει ο ίδιος ο Αϊνστάιν. Αλλά από τότε πολλοί αγνόησαν τη γνώμη του. Αφού μιλάω για το τί θα κάνω αύριο, αφού ήταν χθες που χύθηκε το γάλα, ενώ τώρα κάποιος διαβάζει όσα γράφω. Το ρολόι υπάρχει και δουλεύει. Για ποιό λόγο λοιπόν αισθάνομαι ότι όλα αυτά είναι σίγουρα έτσι, αν στην πραγματικότητα πρόκειται για μια φαντασίωση; Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι απλά, αλλά την ίδια στιγμή το τι είναι χρόνος παραμένει ένα συναρπαστικό αίνιγμα.

Ξαναδιάβασε αυτό που τον ενδιέφερε περισσότερο: «Ο χρόνος είναι μια φαντασίωση, έφθασε να πει ο ίδιος ο Αϊνστάιν..».

Γι’ αυτόν όμως ο χρόνος ήταν πραγματικός και μάλιστα εφιάλτης ! Για λίγα λεπτά της ώρας είχε χάσει μία σημαντική υπόθεση, ίσως το μέλλον του να μην είναι ποτέ ίδιο όπως το παρόν του και πόσο μάλλον όπως το ένδοξο παρελθόν της οικογένειας του, τρεις γενιές δικηγόροι.

Σκέφθηκε πόσο πραγματικός είναι ο χρόνος στη ζωή ενός δικηγόρου και κοίταξε με περιφρόνηση το άρθρο στην εφημερίδα. Ένα ασήμαντο γεγονός στις 8.10 το πρωί αλλάζει τη ζωή του για πάντα. Η θεωρία του χάους στην δική του καθημερινότητα !

Τυχαία καρφώθηκε το βλέμμα του στο κύριο άρθρο και γούρλωσε τα μάτια του έκπληκτος: «Στο Πεδίο του Άρεως εορτάζεται σήμερα η Εργατική Πρωτομαγιά». Ξεφύσησε με ανακούφιση. Το μέλλον του επανήλθε στη φυσική του διαδρομή.

Δεν θα άλλαζε έτσι άδοξα. Τουλάχιστον όχι σήμερα, ημέρα αργίας.

Μάης 2002 ​Θανάσης Παυλόπουλος

Δημοσιευω την επιστολή που απέστειλε η ΑΕΚ προς τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου για την σαπίλα που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο και με την οποία τον καλεί προσωπικά να παρέμβει στην υπόθεση.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό κείμενο που δείχνει την σοβαρότητα της ομάδας και των διοικούντων αυτή και το ενδιαφέρον όλων αυτών που εντάσσονται στην οικογένεια της ΑΕΚ για την βελτίωση του ποδοσφαίρου. Αξίζει να την διαβάσετε !

Αναλυτικά η επιστολή:

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Μετά τα τελευταία επαναλαμβανόμενα κρούσματα βίας, διαφθοράς και αναξιοπιστίας που ταλανίζουν το ελληνικό ποδόσφαιρο, ως μια από τις ιστορικότερες και μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες της Ελλάδας, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να απευθυνθούμε προς εσάς και παράλληλα να παρακαλέσουμε για την άμεση και προσωπική παρέμβασή σας στην κατεύθυνση της άμεσης και ουσιαστικής εμπλοκής της Ελληνικής Πολιτείας προκειμένου να εκκαθαριστεί η κόπρος του Αυγεία που έχει συσσωρευτεί και απειλεί να μας καταπνίξει όλους.

Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι ένας χώρος που όζει, όπου λαθροβιούν παρασιτικά και κακοποιά στοιχεία επιδιδόμενα σε ένα όργιο διαφθοράς υπό την πλήρη αδυναμία των θεσμικών οργάνων του ποδοσφαίρου να αντιδράσουν αλλά και την γενικευμένη πεποίθηση ότι στην Ελλάδα «έτσι λειτουργεί το σύστημα». Στην πραγματικότητα, στο ελληνικό ποδόσφαιρο μεταφέρθηκαν επί τα χείρω και διογκούμενες όλες οι παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας που οδήγησαν στην πλήρη κατάρρευση που ζούμε ως χώρα σήμερα: γενικευμένη ανομία, ευνοιοκρατία, μαύρο χρήμα, φορολογική ασυνέπεια, διαφθορά, εκβιασμοί, πεποίθηση ατιμωρησίας και όλα αυτά υπό το πλέγμα μιας γενικευμένης συνενοχής.

Όλα αυτά οδήγησαν στην πλήρη απαξίωση του λαοφιλέστερου αθλήματος στην Ελλάδα. Είναι διαπιστωμένο ότι με το ποδόσφαιρο – με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – ασχολούνται στην Ελλάδα μερικά εκατομμύρια φίλαθλοι. Κυκλοφορούν οι περισσότερες αθλητικές εφημερίδες από όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., ενώ υπάρχει και ένα τουλάχιστον συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι με μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συνδρομητές που επί της ουσίας στηρίζεται στο ποδόσφαιρο. Κι όμως, στα γήπεδα της Α’ Εθνικής Κατηγορίας (Superleague) δεν συγκεντρώνονται κάθε εβδομάδα περισσότερες από 50.000 – 60.000 φίλαθλοι συνολικά. Ο λόγος είναι απλός και αφορά στη συνολική ηθική κατάρρευση του αθλήματος στα μάτια του φίλαθλου κόσμου.

Προσφάτως γίναμε μάρτυρες θλιβερών και πρωτοφανούς χαρακτήρα επεισοδίων σε ένα από τα σημαντικότερα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος, τα οποία μάλιστα έκαναν το γύρο του κόσμου για πολλοστή φορά. Εδώ και ενάμιση χρόνο φτάνουν συνεχώς στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία συστάσεις από την UEFA αναφορικά με αγώνες με προκαθορισμένα για στοιχηματικούς σκοπούς αποτελέσματα σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες, ενώ είναι παγκοίνως γνωστό ανάμεσα στους έλληνες φιλάθλους ότι το Ελληνικό πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής Κατηγορίας είναι ο παράδεισος του παράνομου στοιχηματισμού για όποιον έχει τις «κατάλληλες πληροφορίες». Τις τελευταίες εβδομάδες η κοινή γνώμη της χώρας (και όχι μόνο η φίλαθλη Ελλάδα) γίνεται μάρτυρας συνομιλιών παραγόντων που κυκλοφορούν πλέον ελεύθερα και στο διαδίκτυο και παντού, όπου ευθέως γίνεται λόγος για αλλοιώσεις αποτελεσμάτων αγώνων, για επηρεασμό διαιτητών ακόμα και σε διεθνή παιχνίδια, και ο κατήφορος δεν έχει τέλος.

Η εύκολη απάντηση σε όλα αυτά θα ήταν να πούμε όλοι μας ότι πρόκειται για ένα θέμα του ποδοσφαίρου το οποίο θα το λύσουν τα ίδια τα θεσμικά του όργανα. Αυτή υπήρξε η στάση στρουθοκαμήλου της Ελληνικής Πολιτείας όλα αυτά τα χρόνια, η οποία επέτρεψε να επωαστούν όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα που σήμερα μας απειλούν όλους, και είναι μια απολύτως εσφαλμένη στάση:

– Είναι εσφαλμένη διότι το ποδόσφαιρο στην ουσία επιχορηγείται και μάλιστα αδρά από την Ελληνική Πολιτεία μέσω της Ο.Π.Α.Π. Α.Ε. (δηλαδή με χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων) με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Η δε φημολογούμενη από πλευράς της πολιτείας συρρίκνωση ή εξάτμιση της επιχορήγησης δεν αποτελεί λύση, αντίθετα όπως καθίσταται σαφές πολλαπλασιάζει τη συμπτωματολογία αυτών το αθλητικών καρκινωμάτων.

– Είναι εσφαλμένη διότι η απαξίωση του ποδοσφαίρου ως εμπορικού προϊόντος με τεράστιους τζίρους και κύκλο εργασιών αποστερεί από το κράτος φορολογικά έσοδα που θα μπορούσε να έχει και τα οποία σε συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού θα μπορούσαν να είναι υπερπολλαπλάσια.

– Και τέλος, είναι εσφαλμένη διότι στο πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί η ελληνική κοινωνία σήμερα υπονομεύει στην πραγματικότητα το σύνολο των προσπαθειών της χώρας να βγει από την κρίση στην οποία έχει περιέλθει. Σε μια περίοδο που το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας είναι η κρίση της αξιοπιστίας της προς το εξωτερικό, αλλά και η προσπάθειά της να πείσει τους έλληνες πολίτες στο εσωτερικό της χώρας για την αναγκαιότητα αλλαγής νοοτροπίας και τη μετάβαση σε ένα καθεστώς υπευθυνότητας, ευνομίας και σεβασμού των νόμων, αυτό που το ελληνικό ποδόσφαιρο αναδύει είναι ότι αφενός μεν στην Ελλάδα υπάρχει ένα «κλειστό» σύστημα που ανατροφοδοτείται και παράγει ατιμώρητο διαφθορά, σήψη και οργανωμένη και κατευθυνόμενη βία, οι οποίες μάλιστα επιβραβεύονται και με τίτλους εντός αγωνιστικών χώρων αλλά και με «τίτλους τιμής» των υπευθύνων, με την ανοχή της πολιτείας και χωρίς κανένας να απασχολείται, και αφετέρου ότι την στιγμή που το κράτος απαιτεί τη μεγαλύτερη δυνατή υπευθυνότητα των πολιτών και τον σεβασμό των νόμων και την αλλαγή νοοτροπιών για την έξοδο από την κρίση, την ίδια στιγμή ανέχεται την λειτουργία ενός διεφθαρμένου συστήματος αποφεύγοντας να ασχοληθεί μαζί του, ενδεχομένως χρησιμοποιώντας το σκόπιμα και ως βαλβίδα εκτόνωσης κοινωνικών εντάσεων.

Όπως αντιλαμβάνεστε κ. Πρωθυπουργέ, η Ελληνική Πολιτεία βγαίνει από τη συγκεκριμένη κατάσταση πολλαπλώς ζημιωμένη και σε ηθικό και σε υλικό επίπεδο. Και φυσικά δεν μπορεί να επιτρέψει να διαιωνίζεται μια κατάσταση η οποία προσβάλλει βάναυσα και το κύρος της χώρας και τους ίδιους τους έλληνες πολίτες. Δεν μπορεί κατά συνέπεια να μένει άλλο απαθής απέναντι σε όλα αυτά τα φαινόμενα τα οποία ταλαιπωρούν και ταλανίζουν το ελληνικό ποδόσφαιρο σε όλα τα επίπεδα. Για πολλά χρόνια το ελληνικό κράτος θεωρούσε ότι μπορούσε να αντιμετωπίζει αυτό το θέμα με παρεμβάσεις ήσσονος σημασία και νομοθετικές πρωτοβουλίες, οι οποίες απλά ανέθεταν κάθε φορά στο λύκο περισσότερες εξουσίες για να φυλάει τα πρόβατα αποτελεσματικότερα! Το περίφημο νομοθετικά κατοχυρωμένο «αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου» κατέστησε το ποδόσφαιρο ένα άβατο που σήμερα στραγγαλίζει όλες τις υγιείς δυνάμεις μέσα στο κλίμα σήψης που επέτρεψε να ανατραφεί.

Νομίζουμε κ. Πρωθυπουργέ ότι αυτή είναι η καταλληλότερη στιγμή για την παρέμβαση της Ελληνικής Πολιτείας στο υψηλότερο επίπεδο, με την άμεση εμπλοκή σας στην κατεύθυνση της απόλυτης κάθαρσης στο χώρο του ποδοσφαίρου, εάν είναι ανάγκη και με θυσίες για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Στους προσεχείς μήνες η Ελληνική Πολιτεία πρόκειται να δώσει νέες άδειες στοιχηματισμού σε εταιρείες που σκοπεύουν να δραστηριοποιηθούν στο χώρο. Η δραστηριοποίηση εταιρειών στο συγκεκριμένο αντικείμενο υπό το συγκεκριμένο καθεστώς που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο στην ουσία δεν θα είναι τίποτα άλλο από την επίσημη αδειοδότηση ενός μηχανισμού καταλήστευσης του ελληνικού λαού προς όφελος μερικών επιτηδείων.

Η Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. είναι μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες της χώρας και ένας από τους συλλόγους που έχουν υποστεί τις συνέπειες της διαφθοράς και των μεθοδεύσεων στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο, με απώλειες τίτλων και τεράστια οικονομική ζημία. Από πλευράς μας θα χαιρετίσουμε και θα συνδράμουμε κάθε πρωτοβουλία σας στην συγκεκριμένη κατεύθυνση την οποία και θεωρούμε πλέον επιβεβλημένη.

Με εκτίμηση,

Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ.

Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου

Και Διευθύνων Σύμβουλος

Σταύρος Αδαμίδης»

SMS

«Του νικάν κρείττον εστί το καλώς χρήσθαι της νίκης»

(Σπουδαιότερον είναι όχι το να νικά κανείς, αλλά το να χρησιμοποιεί καλώς την νίκη του)

Πλούταρχος, για τους νικητές ..

Από τον εξαίρετο δημοσιογραφο Μάνο Οικονομιδη και το http://www.statesmen.gr :

Η ώρα του “εθνικού λογαριασμού” | Ήπιος Λόγος | STATESMEN.

Μερικές ώρες μετά τις εκλογές του ΔΣΑ θα επιχείρησω μια πρώτη καταγραφή των μηνυμάτων που έστειλαν οι δικηγόροι προς την συνδικαλιστική τους ηγεσία με την ψήφο ή την αποχή τους και κάποιων συμπερασμάτων που εξήχθησαν.
(Το πόστ αυτό θα δέχεται ενημερώσεις και φυσικά εκφράζει προσωπικές εκτιμήσεις του γράφοντος)

Λοιπόν :

1. Οι μισοί σχεδόν (μαζι με λευκά και άκυρα) δικηγόροι απείχαν από τη διαδικασία εκλογών του α’ γύρου, προφανως λόγω της γενικότερης απαξίωσης της πολιτικής, του συνδικαλισμού και λογω της απαισιοδοξίας από τα συσσωρευμένα προβλήματα του επαγγέλματος. Στον β´ γύρο ψήφισαν ακόμα λιγότεροι δυστυχώς..

2. Κοινός τόπος των ψηφισάντων είναι ότι περιμένουν από το νεο ΔΣ κάτι νέο και τολμηρό που θα αλλάξει τον χάρτη στη ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ. Οι απέχοντας το ελπίζουν από μέσα τους. Η υπομονή όλων όμως έχει τελειώσει.

3. Ο Β´ γύρος κατέδειξε έντονη κομματική συσπείρωση της πλειοψηφίας των ψηφισάντων αλλά και αντισυστημική εκλογική συμπεριφορά μεγάλης μάζας Δικηγορων, γύρω από τα πρόσωπα των δύο υποψηφίων που ήταν υποστηριζόμενα σιωπηρώς από τα δύο μεγάλα κόμματα. Τελικό αποτελεσμα ήταν η οριακή επικράτηση του συνδικαλιστικά άφθαρτου υποψηφίου Αδαμόπουλου ο οποίος δεν χρεωθηκε συνδικαλιστικές αδράνειες της τριετίας σε σχέση με τον απερχόμενο αντιπρόεδρο Βερβεσό.

4. Βασικά κριτήρια επιλογής των ψηφοφόρων αναδείχθηκαν ο ΦΠΑ και τα Γραμμάτια Προείσπραξης, και αμέσως μετά η αναβάθμιση του κύρους του ΔΣΑ. Τα μεγαλοπρεπή προγράμματα των συνδυασμών για εξίσου σημαντικά ζητήματα πέρασαν στο ντούκου.

5. Οι δικηγόροι δεν υπακούουν σε παραταξιακές «γραμμές» και δηλώσεις στήριξης αλλά κατά συντριπτική πλειοψηφία ψηφιζουν με συνδικαλιστικά και προσωπικά κριτήρια, τόσα σε αριθμό, όσα και το σύνολο των ψηφοφόρων.

6. Πολλοί και ιδιαιτερα οι νέοι δικηγόροι θεωρούν την παροχή χρηστικών βιβλίων από τους υποψήφιους ένα βοήθημα που το αξιολογούν θετικά στην κάλπη. Αρκετοί το αναζητούν και μετά τις εκλογές.

7. Είναι ώρα πιά να γίνονται οι εκλογές σε μια ημέρα ανά γύρο, κατά προτίμηση Κυριακή, και να βγαίνουν τα αποτελέσματα την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Πέντε ολόκληρες ημέρες εκλογική διαδικασία στον ΔΣΑ είναι υπερβολή.

Συνεχίζεται..

ΘΠ

Τελικά αποτελέσματα Β´ γύρου δικηγορικών εκλογών ΔΣΑ

Μετά από μια χιονισμενη ημέρα με σχετικά χαμηλή προσέλευση Δικηγορων για να ψηφίσουν, από την αρχή της αναρτησης των αποτελεσμάτων προηγήθηκε ο Γιαννης Αδαμοπουλος εως το τελος με διαφορά που κατέληξε στις 131 ψήφους.

Συγχαρητήρια στον νεο Πρόεδρο του μεγαλύτερου επιστημονικού Συλλόγου της χώρας και στον επικεφαλής της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδας.

Το έργο που έχει να επιτελέσει ειναι σημαντικό και είμαι βέβαιος ότι θα τα παει εξαιρετικά με τη συνεργασία όλων των συμβούλων του διοικητικού συμβουλίου του ΔΣΑ.

Τα αποτελέσματα έχουν ως εξής :

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΣΤΟ 100.00 % ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ( 26 / 26 )
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ 21376
ΕΨΗΦΙΣΑΝ 8313

ΠΟΣΟΣΤΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ 38.89%

ΕΓΚΥΡΑ 7345
ΑΚΥΡΑ 537
ΛΕΥΚΑ 431

B’ ΓΥΡΟΣ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΠΡΌΕΔΡΟΙ

ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 50.89% 3738. ΝΑΙ

ΒΕΡΒΕΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 49.11% 3607 ΟΧΙ

Πηγή www.dsanet.gr

Δηλώσεις Αδαμοπούλου – Βερβεσού

Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ο κ. Αδαμόπουλος δήλωσε:

Η δικηγορική οικογένεια της Αθήνας μας έδωσε σήμερα εντολή ευθύνης και ενότητας. Μας επεφύλαξε την ύψιστη τιμή να αναλάβουμε τη διοίκηση του Δ.Σ.Α. Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας όλους όσοι εμπιστεύτηκαν την προγραμματική μας πρόταση και στήριξαν σ’ αυτήν την ελπίδα της αλλαγής και της θεσμικής μάχης.

Τιμούμε όλους ανεξαιρέτως τους συναδέλφους ανεξαρτήτως της επιλογής τους. Συγχαίρουμε τους συνυποψηφίους μας για τον αξιοπρεπή αγώνα τους και σεβόμαστε τη θεσμική τους διαδρομή.

Στο αύριο που οικοδομούμε δεν περισσεύει κανείς. Η κρισιμότητα της περίστασης επιβάλλει θεσμική συμπόρευση όλων των δημιουργικών δυνάμεων της ελληνικής δικηγορίας για την αποκατάσταση του κύρους και της αλληλεγγύης της.

Για αυτό το μέλλον θα εργαστούμε μαζί, χωρίς αποκλεισμούς, διαιρέσεις και μικροκομματικές αγκυλώσεις. Θα εργαστούμε με ελπίδα, με ευθύνη, με ενότητα στη βάση των κοινών μας αξιών.

Από την πλευρά του ο κ. Βερβεσός δήλωσε:

Κατ’ αρχήν επιθυμώ να συγχαρώ τον συνάδελφο Ι. Αδαμόπουλο για την εκλογή του ως προέδρου του Δ.Σ.Α. Του εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο του.

Ευχαριστώ τους δικηγόρους της Αθήνας που προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες και υποστήριξαν την υποψηφιότητά μου σ’ αυτές τις εκλογές. Ζήτησα από τους δικηγόρους της Αθήνας μια καθαρή εντολή για ν’ αλλάξουμε τον ρου του Συλλόγου σε καινοτόμα, ριζοσπαστική, σύγχρονη και ανατρεπτική κατεύθυνση.

Οι δικηγόροι της Αθήνας και δη οι νέοι, γι’ αυτούς που κυρίως αγωνίστηκα στα δρώμενα του Συλλόγου επέλεξαν την άλλη πρόταση που τους προσφέρθηκε. Δεν θ’ απογοητεύσω όσους συμμετείχαν στους αγώνες μας και πίστεψαν στο όραμά μας για μια άλλη δικηγορία κι έναν άλλο συνδικαλιστικό λόγο. Θα σταθώ δίπλα σας όπως εσείς σταθήκατε δίπλα μου μέχρι σήμερα.

Πηγή : έθνος online

Θ.Π

Αρέσει σε %d bloggers: