ΠΟΙΗΜΑ:

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
Γκαμπριέλ Αρέστι, 1963

Θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου
Ενάντια στους λύκους,
ενάντια στην ξηρασία,
ενάντια στην τοκογλυφία,
ενάντια στη δικαιοσύνη,
θα υπερασπιστώ
το σπίτι
του πατέρα μου.
Θα χάσω
τα ζωντανά,
τα περιβόλια,
τα πευκοδάση·
θα χάσω
τους τόκους,
τα εισοδήματα,
τα μερίσματα,
αλλά θα υπερασπιστώ το σπίτι του πατέρα μου.
Τα όπλα θα μου αφαιρέσουν,
και με γυμνά τα χέρια θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου·
τα χέρια θα μου κόψουν,
και με τα μπράτσα μου θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου·
χωρίς μπράτσα,
χωρίς ώμους,
χωρίς στήθος
θα με αφήσουν,
και με την ψυχή μου θα υπερασπιστώ
το σπίτι του πατέρα μου.
Θα πεθάνω,
η ψυχή μου θα χαθεί,
η φάρα μου θα χαθεί,
αλλά το σπίτι του πατέρα μου
θα μείνει
όρθιο..

Γκαμπριέλ Αρέστι (1933-1975)

Γεννήθηκε στους κόλπους μιας μη βασκόφωνης οικογένειας πατριωτών, στο Μπιλμπάο. Στα δεκατέσσερα ξεκίνησε να μελετά βασκικά μόνος του, διαβάζοντας τους κλασικούς στη δημοτική βιβλιοθήκη και ακούγοντας απαγγελίες αυτοσχέδιων στίχων. Η ποίησή του εξελίχθηκε από τον Συμβολισμό της νιότης του στην κοινωνική κριτική των ώριμων χρόνων του, ασκώντας τεράστια επιρροή στη νεολαία των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Το Harri eta Herri (Πέτρα και Λαός, 1964) είναι το βιβλίο που θεμελίωσε τη μοντέρνα βασκική πολιτική ποίηση. Έκρινε, προκάλεσε διχογνωμίες, κατέρριψε τον μύθο του θρήσκου Βάσκου, δήλωσε ανοιχτά πως ανήκε στην Αριστερά, ανανέωσε επίσης το τραγούδι και το θέατρο… Ο θάνατος του, που συνέπεσε με το τέλος του Φρανκισμού, κλείνει έναν κύκλο στη βασκική λογοτεχνία.

Advertisements