20110424-225321.jpg

Μετά την εβδομάδα των Παθών του Χριστού με τον βαθύτατο συγκινησιακό χαρακτήρα που ταιριάζει και με τα συναισθήματα του λαού μας αυτή την περίοδο, ήρθε και η Ανάσταση μετά του Οβελία και μονομιάς ξεχάστηκαν όλα τα λόγια των προηγούμενων ημερών.

Τα γλέντια και το φαγοπότι της Αναστασιμης Κυριακής και η επιστροφή στην πραγματικότητα από Δευτερα με τα στοιβαγμενα προβλήματα του κόσμου, μας κάνει να ξεχνάμε γρήγορα όσα μας δίδαξε ο Θεανθρωπος μέσα από την σύντομη ζωή του και τη μοναδικά ανθρώπινη διδασκαλία του.

Ξεχνάμε εύκολα όσα μαρτύρησε ο υιός του Θεού από τους ανθρώπους για να μας μάθει τι σημαίνει κοινωνικός ανθρωπισμός και αγάπη μεταξύ μας.

Πριν ακόμα στεγνώσει το αίμα Του στα καρφιά του Σταυρού, στην γύρω περιοχή της πατρίδας μας σκοτώνονται και βασανίζονται χιλιάδες συνανθρώπων από τυραννικά καθεστώτα υπό την δικαιολογία της διατήρησης ή ανατροπής τους και με την ανοχή και αδράνεια όλου του υπολοίπου κόσμου.

Εκατομμύρια ψυχές ζούνε στην φτώχεια και την ανέχεια και κανεις δεν ασχολείται σοβαρά με αυτούς. Παιδιά δεν έχουν καθαρό νερό ή βασικά τρόφιμα ή ένα φάρμακο για την πιό απλή ασθένεια.

Πιό μακριά, η φύση καταστρέφεται και μαζί με αυτήν καταστρέφεται και ο ανθρώπινος πολιτισμός μας.

Λίγο πριν περάσει η εβδομάδα του Πάσχα για ακόμα μια φορά και επιστρέψουμε στην προσωπική μας απομόνωση, ας σκεφτούμε ότι μπορεί στη θέση του επόμενου ανθρώπου που θα έχει ανάγκη να είμαστε εμείς.

Να σκεφτούμε ότι όσα υπέφερε ο Χριστός και με κατάνυξη ακούσαμε μόλις πριν λίγες ημέρες από τον παπά της εκκλησίας που επιλέξαμε, πρέπει να μας ακολουθεί καθημερινά ως παράδειγμα ανθρωπιάς και ευαισθησίας και να αποτελέσει κατευθυντηριο γνώμονα συμπεριφοράς στη ζωή μας.

Τα Πάθη και η Ανάσταση του Κυρίου ας σημάνει τη συνεχή και αέναο επανάσταση και εγρήγορση της Κοινωνίας μας προς την Αγάπη και Συμπαράσταση των Ανθρώπων μεταξύ τους και η Θυσία Του στον Σταυρό του Γολγοθά ας καταγραφεί ως η έναρξη της Αναγέννησης μας και όχι η λήξη μιας ακόμα εορταστικής περιόδου..

Χριστός Ανέστη

ΘΠ

Advertisements