Category: Οικονομία


Δ. Κουλιουριάνος: Το χρέος, ο Ανδρέας και εγώ

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών (1982-83) μιλάει για το «προπατορικό αμάρτημα» της υπερχρέωσης της Ελλάδας.

Αναδημοσιευση από το BHMA της 09/10/2011

Άνοιξη του 1962. Ο Ανδρέας Παπανδρέου επισκέπτεται την Κορώνη της Μεσσηνίας και µένει στο πατρικό σπίτι του φίλου του Δηµήτρη Κουλουριάνου. Είκοσι χρόνια αργότερα (1982) αναθέτει ως Πρωθυπουργός στον παλιό του φίλο (έγκριτο πια οικονοµολόγοκαι στέλεχος της Παγκόσµιας Τράπεζας) το υπουργείο Οικονοµικών. Η θητεία του Κουλουριάνου ήταν σύντοµη (13 µήνες), γεµάτη από «όχι» σε παροχές που θεωρούσε ότι οδηγούσαν σε νέο δανεισµό. Την περασµένη Τετάρτη «Το Βήµα» τον συνάντησε στο κτήµα του στην Κορώνη. Αγρότης πλέον και οινοπαραγωγός στα 81 του χρόνια, αποκάλυψε άγνωστες λεπτοµέρειες για τη γέννηση της «χιονοστιβάδας του χρέους» και µίλησε για το «καθαρτήριο» που θα οδηγήσει στην επόµενη ηµέρα.

Αλλοιώς φανταζόταν τη δεκαετία του 1980 ο Δηµήτρης Κουλουριάνος. «Μετά την πτώση της χούντας, το 1974, υπήρχε διάχυτη ευφορία, νοµίζαµε ότι όλα τα προβλήµατα θα λυθούν αυτοµάτως. Η προσέγγισή µου ήταν ότι το ξεχαρβάλωµα της ελληνικής οικονοµίας απαιτούσε µια περίοδο νοικοκυρέµατος. Χρειαζόµασταν δύο τετραετίες για να αλλάξουµε τις δοµές µε µεταρρυθµίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές». Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι το πράγµα πήγαινε αλλού. «Βρε παιδιά, δεν γίνεται “στις 18 Σοσιαλισµό”, δεν περνάς τόσο εύκολα από ένα σύστηµα δυτικό, καπιταλιστικό,σε κάτι άλλο» έλεγε στον στενό κύκλο των συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου όταν επέµεναν στο σύνθηµα: «στις 18 Σοσιαλισµό» τις παραµονές του εκλογικού θριάµβου του ΠαΣΟΚ (18 Οκτωβρίου του 1981).

Μετά τη νίκη ο Παπανδρέου ζήτησε από τον Κουλουριάνο να εγκαταλείψει την Παγκόσµια Τράπεζα και να αναλάβει διοικητής της ΕΤΒΑ. Επιπλέον, του έδωσε θέση στο Κυβερνητικό Συµβούλιο Οικονοµικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΠ). Τον επόµενο χρόνο, στις 4 Ιουλίου του 1982, ο Πρωθυπουργός τού έκανε το τραπέζι στο Καστρί. Του ανακοίνωσε ότι την επόµενη ηµέρα θα γίνει ανασχηµατισµός και ότι αναλαµβάνει υπουργός Οικονοµικών…

«Όταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» θυµάται ο Κουλουριάνος. Το 1981 το δηµόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήµερα πλησιάζει το 170%. Το «προπατορικό αµάρτηµα» της υπερχρέωσης .
ΣΥΝΕΒΗ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1980.Το αίτηµα της αποκατάστασης όσων ζούσαν αποκλεισµένοι και κυνηγηµένοι από το κράτος της Δεξιάς, επί δεκαετίες ολόκληρες, ήταν δίκαιο και κυρίαρχο. Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα. «Ανησυχούσα µε ποιον έφαγε το βράδυ ο Ανδρέας για να δω την άλλη µέρα τι “επιταγή” θα µου έρθει» λέει χαριτολογώντας. Με τη λέξη «επιταγή» εννοεί τη βροχή των αιτηµάτων για παροχές. Παράγοντες του κόµµατος και της κυβέρνησης αποσπούσαν τη συγκατάθεση του Πρωθυπουργού και έµπαιναν µε θράσος στο γραφείο του.

«Και µου έλεγαν», θυµάται «“Εσύ τι το παίζεις; Πρωθυπουργός; Αφού συµφωνεί ο Πρωθυπουργός…”. Κι εγώ απαντούσα :
“Ο Πρωθυπουργός µπορεί να συµφωνεί αλλά σας είπε να πάτε στον ∆ηµήτρη. Και ο ∆ηµήτρης είναι Καραγεώργη Σερβίας 10”.

Εκεί ήταν αυτός που έπρεπε να πληρώσει, δηλαδή το υπουργείο Οικονοµικών».

Η απάντηση του Κουλουριάνου στη βροχή των αιτηµάτων ήταν τις περισσότερες φορές αρνητική. «Χαρακτηριζόµουν πλέον ως συντηρητικός της παλιάς σχολής που ήθελε διόρθωση του συστήµατος και όχι ανατροπή, όπως ήθελαν αυτοί.

«Ο Ανδρέας δεν έλεγε ποτέ “όχι”» συνεχίζει ο Κουλουριάνος. «Όταν του µίλαγες στενά για οικονοµικά, αρρώσταινε. Με ρωτάνε µερικές φορές: “Μα δεν ήξερε ο Ανδρέας οικονοµικά;”. Παραήξερε οικονοµικά και γι’ αυτό ακριβώς δεν ήθελε να συζητάει οικονοµικά. Γιατί ήξερε ότι εκεί ισχύει η λογική της οικονοµικής ανάλυσης». Ο υπουργός που πήγαινε στο γραφείο του µε το λεωφορείο και έλεγε «όχι» στις παροχές (κάνοντας έξω φρενών τους συναδέλφους του) δεν άντεξε για πολύ σε αυτή τη θέση. Εµεινε όµως αρκετά για να σχηµατίσει εικόνα. «∆ηµιουργήθηκεµια νοοτροπία, ένας τρόπος σκέψης που είχε αποσυνδέσει την αµοιβή από την προσπάθεια. Η αµοιβή είχε γίνει ένα είδος ανθρώπινου δικαιώµατος» λέει σήµερα. «Ακόµη και σε υπηρεσίες όπως η ΕΡΤ, για παράδειγµα, όπου υπήρχε πλεονάζον προσωπικό, ερχόταν ο υπεύθυνος και µου ζητούσενα προσλάβω 1.200 άτομα . Του έλεγα ότι δεν γίνεται. Μου απαντούσε “τώρα θα βάλουµε δικούς µας”, ανεξαρτήτως αν χρειάζονταν ή όχι». Τα λεφτά όµως δεν υπήρχαν για αθρόες προσλήψεις και η µόνη λύση ήταν ο δανεισµός. «Εκεί τους είπα ότι αυτό παίρνει πλέον τη µορφή της χιονόµπαλας, κάθε βόλτα και µεγαλώνει»…

Ο Κουλουριάνος παραιτήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1983.

Προτού γίνει υπουργός ο Κουλουριάνος µετρούσε ήδη 13 χρόνια στην Παγκόσµια Τράπεζα και είχε συµµετάσχει σε αποστολές σε 20 χώρες. «Γι’ αυτό καταλαβαίνω και πώς λειτουργεί σήµερα η τρόικα» µας λέει, «την έχω κάνει αυτή τη δουλειά». Τον ρωτάµε αν θα αντέξει η Ελλάδα µια έξοδο από το ευρώ. «Η έξοδος από το ευρώ θα είναι αυτοκτονία» απαντάει κοφτά . «Η Ελλάδα βρίσκεται σε τέλµα».

Το ένα πόδι είναι χρέος – έλλειµµα, το άλλο πόδι είναι ύφεση-ανεργία. Οταν σηκώνεις το ένα πόδι να ανασάνεις, βουλιάζει το άλλο.
Και το αντίστροφο. Μέχρι να βρεθεί µια σχετικά στέρεη βάση να ανεβείς λίγο πιο πάνω.

Βλέπω, ότι αυτή τη δεκαετία η χώρα µας θα µείνει σε αυτό το τέλµα. Είναι µια µεταβατική περίοδος, βρισκόµαστε στο Καθαρτήριο. Οπως έγρα ψε ο ∆άντης, πρέπει να περάσεις από το Καθαρτήριο για να δεις τον Παράδεισο. Έχουµε σταµατήσει ως κοινωνία, ως οικονοµία, να παράγουµε.Φτάσαµε να πωλούνται σκόρδα Κίνας στην Κορώνη. ∆εν µπορούµε να στηριχθούµε µόνο στις υπηρεσίες και στις ελπίδες ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις. Η νοοτροπία δεν αλλάζει από τη µια µέρα στην άλλη, δεν αλλάζει µε νόµους και µε ρητορεία.

Η παλιά εποχή τέλειωσε ! »

20111115-154225.jpg

Αποδείχθηκε ήδη, οτι η κυβέρνηση συνεργασίας Παπαδημου με μεταβατική ισχύ και τρικομματική προέλευση υπουργών ήταν αναγκαία και υποχρεωτική για τον τόπο για τους πιό κάτω λόγους :

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και οι συγκρούσεις των στελεχών της για την διαδοχή του κομματικού της θρόνου, αποδείχθηκε εντελώς ανίκανη και αναξιόπιστη.

Δεν κατάφερε να υλοποιήσει ούτε ένα μέτρο προς την κατεύθυνση της μείωσης του αδηφάγου Δημοσίου τομέα για λόγους καθαρά κομματικής ατολμίας να συγκρουστεί με τους ημετερους διορισθέντες επι δεκαετίες και να απωλέσει σημαντικό αριθμο ψηφοφόρων.

Δεν μπόρεσε να κλείσει ή να πουλήσει με ευνοϊκούς όρους φυσικά έστω και έναν δημόσιο φορέα και οργανισμό, για να μην θίξει τις στρατιές των ευνοημενων υπαλλήλων και των βολεμενων συνδικαλιστών, ούτε να εξασφαλίσει όρους κοινωνικά δίκαιης εφεδρείας.

Το μόνο εύκολο μέτρο που έλαβε ήταν η αύξηση των φόρων και των εκτάκτων εισφορών και η μείωση των μισθών και των συντάξεων, χωρίς πάλι να καταφέρει να μειώσει το πρωτογενές έλλειμμα, παρά μόνο να οδηγήσει στην εξαθλίωση χιλιάδες εργαζόμενους.

Δεν κατάφερε να εισάγει ούτε ένα μέτρο ανάπτυξης ή έστω οικονομικής ανάσας στις επιχειρήσεις και το εμπόριο, περιοριζόμενη στο δήθεν άνοιγμα των επαγγελμάτων που σε τίποτε ουσιαστικό δεν βελτίωσε την οικονομία, τουλάχιστον σε σχέση με την κόντρα που επέβαλε στις ομάδες των επαγγελματιών.

Ανίκανη και αναξιόπιστη, γιατί δεν αναγνώρισε έμπρακτα τις ευθύνες των πολιτικών προσώπων για την οικονομική καταστροφή της χώρας και γιατι δεν οδήγησε στη δικαιοσύνη και την παραδειγματική τιμωρία πρωτίστως τους δικούς της υπαίτιους γιαυτό.

Έπαιξε με τους θεσμούς, τα δημοψηφίσματα, τις δημοκρατικές αρχές και τα κοινωνικά και συνταγματικά δικαιώματα και επεχείρησε να γαντζωθεί στην εξουσία μέχρι τέλους και ανεξάρτητα της βούλησης του λαού.

Αναξιόπιστη, γιατι αποδείχθηκε πλέον οτι όλη η ιστορία της υπερχρέωσης μας και τη προσφυγής στο ΔΝΤ ήταν προσχεδιασμένη και προαποφασισμένη και ειπώθηκαν αναρίθμητα ψέμματα στον ελληνικό λαό.

Από την άλλη πλευρά, η αντιμνημονιακή αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας αποδείχθηκε επικίνδυνη για την Τρόικα, σε περίπτωση που έπεφτε η κυβέρνηση και οι άμεσες εκλογες αναδεικνυαν κυβέρνηση ΝΔ με αυτοδυναμία ή όχι.

Οι θέσεις Σαμαρά και Αριστεράς για επαναδιαπραγμάτευση βασικών όρων του Μνημονίου – εάν φυσικά θα το επέτρεπαν οι συνθήκες – θα έθετε σε κίνδυνο την διαδικασία δημοσιονομικής εξομάλυνσης στην Ελλάδα και σε αλλα κράτη με το ίδιο πρόβλημα.

Αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων η Νεα Δημοκρατια να υπαναχωρήσει στο θέμα των άμεσων εκλογών και της αλλαγής πολιτικού σκηνικού κάτω από την μεθοδευμένη πίεση και απειλή για έξοδο της Ελλάδας από το ευρω και συνεπώς την ουσιαστική πτωχευσή της.

Χρειαζόταν λοιπόν μια πολιτική λύση – ως από ευρωπαϊκής μηχανής θεός – που σε λίγες μόνο ημέρες θα ανάγκαζε τους Έλληνες να χειροκροτούν τη νεα συνεργατική κυβέρνηση, η οποία θα πάρει τα ίδια σκληρά ίσως και χειρότερα μέτρα, χωρίς αντίδραση.

Έναν αναλώσιμο τεχνοκράτη πρωθυπουργό που θα παίρνει αποφάσεις χωρίς να σκέφτεται το πολιτικό κόστος και θα εκφωνεί πολιτικούς λόγους στοχεύοντας το θυμικό και το φιλότιμο των Ελλήνων, οι οποίοι έπαψαν να γεμίζουν αγανακτισμένοι τις πλατείες, ως δια μαγείας..

Δυστυχώς, αποδείχθηκε από όλα αυτά, οτι η Πολιτική όπως την ξέραμε τόσα χρόνια απέτυχε και παρέδωσε επειγόντως την σκυτάλη σε μια Διακυβέρνηση ανάγκης χωρίς δημοκρατική και εκλογική αντιπροσώπευση αλλά με στόχο την υλοποίηση όλων αυτών των αλλαγών στη ζωή μας, που ούτε σε σενάριο ταινίας δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε προ ολιγων ετών και οποίες αποτέλεσαν πάντοτε την σκοτεινή πλευρά της Σεληνης για πολίτες και πολιτικούς.

Στην Δημοκρατία όμως δεν υπάρχουν αδίεξοδα και
όπως είπε ο σοφός Πιττακός ο Μυτιληναίος, «η καλύτερη δημοκρατία είναι εκείνη, όπου στους κακούς δεν επιτρέπεται να παίρνουν την εξουσία και στους καλούς δεν επιτρέπεται ν’ αρνούνται τη διακυβέρνηση του τόπου τους».

Οφείλει λοιπόν το πολιτικό δυναμικό της χώρας μας, να κάνει την αυτοκριτική και την αναγέννηση του και ριζικά ανανεωμένο σε πρόσωπα και ιδέες να οδηγήσει την χώρα στον δρόμο της Δημοκρατίας, της Ισονομίας και της Ελευθερίας, το συντομότερο..

Θ.Παυλόπουλος

20111026-133324.jpg

Από το Εὐαγγέλιο:
( Κατά Λουκᾶν, Κεφάλαιο 16/1-15)

«Ἔλεγε δέ καί πρός τούς μαθητᾶς αὐτοῦ• ἄνθρωπος τίς ἤν πλούσιος, ὅς εἶχεν οἰκονόμον, καί οὗτος διεβλήθη αὐτῶ ὡς διασκορπίζων τά ὑπάρχοντα αὐτοῦ καί φωνήσας αὐτόν εἶπεν αὐτῶ• τί τοῦτο ἀκούω περί σου; ἀπόδος τόν λόγον τῆς οἰκονομίας σου οὐ γάρ δύνη ἔτι οἰκονομεῖν.

Εἶπε δέ ἐν ἐαυτῶ ὁ οἰκονόμος• τί ποιήσω, ὅτι ὁ κύριός μου ἀφαιρεῖται τήν οἰκονομίαν ἄπ ἐμοῦ; σκάπτειν οὐκ ἰσχύω, ἐπαιτεῖν αἰσχύνομαι ἔγνων τί ποιήσω, ἴνα, ὅταν μετασταθῶ ἐκ τῆς οἰκονομίας, δέξωνται μέ εἰς τούς οἴκους ἑαυτῶν.

Καί προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεωφειλετῶν τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ ἔλεγε τῷ πρώτω• πόσον ὀφείλεις σύ τῷ κυρίω μου; ὁ δέ εἶπεν• ἑκατόν βάτους ἐλαίου. καί εἶπεν αὐτῶ δέξαι σου τό γράμμα καί καθίσας ταχέως γράψον πεντήκοντα. ἔπειτα ἐτέρω εἶπε• σύ δέ πόσον ὀφείλεις; ὁ δέ εἶπεν• ἑκατόν κόρους σίτου. καί λέγει αὐτῶ• δέξαι σου τό γράμμα καί γράψον ὀγδοήκοντα. καί
ἐπήνεσεν ὁ κύριος τόν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας, ὅτι φρονίμως ἐποίησεν• ὅτι οἱ υἱοί τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπέρ τούς υἱούς τοῦ φωτός εἰς τήν γενεάν τήν ἑαυτῶν εἰσι.

΄Ἠκουον δέ ταῦτα πάντα καί οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες, καί ἐξεμυκτήριζον αὐτόν. καί εἶπεν αὐτοῖς ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτούς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δέ Θεός γινώσκει τάς καρδίας ὑμῶν ὅτι τό ἐν ἀνθρώποις ὑψηλόν βδέλυγμα ἐνώπιόν του Θεοῦ»

20110707-145046.jpg

Εκδόθηκε πριν απο λίγες ημέρες η πρώτη απόφαση που αφορά το Νόμο 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και η οποία ρυθμίζει τις οφειλές του αιτούντος με γνώμονα τις πραγματικές του οικονομικές δυνατότητες μειώνοντας και εξαλειφοντας μεγάλο μέρος των χρεών του προς τις τράπεζες.

Ελπίδα όλων όσων ασχολούμαστε με το αντικείμενο Δικηγορων, αλλά και των αναριθμητων οφειλετών συμπολιτών μας που έχουν απέναντι τους τα πιστωτικά ιδρύματα, είναι να εφαρμοσθει στη πράξη ο νόμος αυτός με επιτυχία και με προσήλωση στον σκοπό για τον οποίο ψηφίστηκε, δηλαδή την παροχή δυνατότητας στους δανειολήπτες να εξοφλήσουν μέρος των χρεών τους στις τράπεζες σύμφωνα με τις δυνατότητες τους και τις οικογενειακές τους ανάγκες, σε μια εποχή που τα εισοδήματα έχουν μειωθεί αισθητά ενώ οι κάθε είδους δαπάνες έχουν παραμείνει υψηλές..

Παραθέτω το κείμενο της απόφασης αυτούσιο και ανωνυμοποιημενο, απο την ιστοσελίδα του ΔΣΑ και τις προσεχείς ημέρες θα παραθέσω και παρατηρήσεις επι των Νομικών θεμάτων της απόφασης :

…………………….

Αριθμός 15/Φ1/2011
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Αθηνών Αικατερίνη Ζοβάνου, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου διοικήσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών με την παρουσία της Γραμματέα Δέσποινας Μαυρίδου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 3-5-2011 για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση μεταξύ:

Του αιτούντος – ανακοινώνοντος δίκη και υπέρ ου η πρόσθετη παρέμβαση:….. κατοίκου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του ……

Των μετεχόντων στη δίκη πιστωτών, οι οποίοι κατέστησαν διάδικοι μετά τη νόμιμη κλήτευση τους [άρθρα 5 ν. 3869/2010 και 748 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.] και παρίστανται ως εξής:

1. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «…..», νόμιμα εκπροσωπούμενη, η οποία εδρεύει στην Αθήνα, παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου
της …….

2. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία …., νόμιμα εκπροσωπούμενη, η οποία εδρεύει στην Αθήνα, παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου της …….

3. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία…….. η οποία εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της ………

4. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία …… νόμιμα εκπροσωπούμενη, η οποία εδρεύει στην Αθήνα και δεν παραστάθηκε,

5. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία …. νόμιμα εκπροσωπούμενη, η
οποία εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου της …….

6. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ….., νόμιμα εκπροσωπούμενη, η οποία εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της ……..

7. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία …… η οποία εδρεύει στο
Λονδίνο και είναι νόμιμα εγκατεστημένη στην Ελλάδα, νόμιμα εκπροσωπούμενη, παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της ……

8. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία …… νόμιμα εκπροσωπούμενη, η οποία εδρεύει στη Λευκωσία Κύπρου και είναι νόμιμα εγκατεστημένη στην Ελλάδα, παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου της ……

9. Η τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ……, νόμιμα εκπροσωπούμενη, η οποία εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου της ……

Του προς ον η ανακοίνωση δίκης- προσθέτως παρεμβαίνοντος: Νομικού Προσώπου
Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΏΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ»,
νόμιμα εκπροσωπούμενου, το οποίο εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε διά του
πληρεξούσιου δικηγόρου του ……

Ο αιτών με την από 7-1-2011 αίτηση του, εκούσιας δικαιοδοσίας, που
κατατέθηκε στη Γραμματεία του δικαστηρίου αυτού με αριθμό έκθεσης κατάθεσης
1/7-1-2011 και την από 5-4-2011 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης
210/6-4-2011 ανακοίνωση δίκης της ίδιας διαδικασίας και το προσθέτως παρεμβαίνον με την από 3-5-2011 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του αιτούντος, που ασκήθηκε προφορικά κατά την παραπάνω δικάσιμο, ζήτησαν, όσα αναφέρονται σ’ αυτή.

Για τη συζήτηση της αίτησης, της ανακοίνωσης δίκης και της πρόσθετης
παρέμβασης ορίστηκε η δικάσιμος, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Το δικαστήριο μετά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά της εγγραφής της σ’αυτό,

Μελέτησε τη δικογραφία.

Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο.

Όπως προκύπτει από τη προσκομιζόμενη με αριθμό 1654 Β/11-1-2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθήνας …, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της αποφάσεως αυτής επιδόθηκε νόμιμα στην τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «……….»
Εφόσον, λοιπόν, η τελευταία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στο ακροατήριο από τη σειρά του πινακίου θα δικαστεί σαν είναι παρούσα.

Στην αίτηση, που κρίνεται, εκτίθενται τα παρακάτω: Ο αιτών βρίσκεται σε μόνιμη αδυναμία να πληρώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του προς τους πιστωτές του, που αναφέρονται στην υποβληθείσα κατάσταση πιστωτών και ζητάει να υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3869/2010 σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης, που υποβάλλει. Η αίτηση αυτή αρμόδια φέρεται για συζήτηση στο δικαστήριο αυτό, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας [άρθρο 3 ν. 3869/2010] και για το παραδεκτό της προσκομίζονται νόμιμα οι προβλεπόμενες από την παρ. 2 του άρθρου 4 του ν. 3869/2010 α] βεβαίωση αποτυχίας του εξωδικαστικού συμβιβασμού με αριθμό πρωτοκόλλου 376/18-1-2011 που υπογράφεται από τον Ευάγγελο Ζερβέα, Συνήγορο του Καταναλωτή και β] υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος με ημερομηνία 7-1-2011 για την ορθότητα και πληρότητα των καταστάσεων της περιουσίας και των εισοδημάτων του, των πιστωτών του και των απαιτήσεων τους κατά κεφάλαιο τόκους και έξοδα, καθώς και για τις μεταβιβάσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων του κατά την τελευταία τριετία. Η ημερομηνία 18-1-2011 που αναφέρεται στη βεβαίωση αποτυχίας του δικαστικού συμβιβασμού, αποτελεί προφανώς την ημερομηνία συντάξεως της βεβαιώσεως αυτής, πέρα τούτου όμως η αναγραφή ημερομηνίας μεταγενέστερης της καταθέσεως της αιτήσεως δεν καθιστά την αίτηση απαράδεκτη, αφού ο οφειλέτης έχει προθεσμία ενός μηνός από την κατάθεση της αιτήσεως να προσκομίσει τη βεβαίωση, ενώ δεν αμφισβητήθηκε από κανένα πιστωτή ότι η απόπειρα εξωδικαστικού συμβιβασμού έχει αποτύχει. Εξάλλου από την αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου στα τηρούμενα αρχεία σύμφωνα με το άρθρο 13 παρ. 2 του ν.3869/2010 προέκυψε ότι δεν εκκρεμεί άλλη όμοια αίτηση του αιτούντος, ούτε έχει εκδοθεί απόφαση για ρύθμιση και απαλλαγή από τις οφειλές του. Περαιτέρω η υπό κρίση αίτηση είναι νόμιμη κατ ορισμένη, διότι στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 8, 9 και 11 του ν. 3869/2010 και πρέπει να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της πλευρά, μετά την καταβολή των νόμιμων τελών συζητήσεως, εφόσον δεν επιτεύχθηκε δικαστικός συμβιβασμός μεταξύ του αιτούντος και των πιστωτών του.

Ο ισχυρισμός των πιστωτών ότι η αίτηση δεν είναι παραδεκτή διότι δεν τους έχουν επιδοθεί από τον οφειλέτη τα προβλεπόμενα από τον νόμο κατάσταση περιουσίας του οφειλέτη και σχέδιο διευθέτησης των οφειλών δεν είναι βάσιμος, διότι εφόσον οι ίδιοι αναφέρουν ότι τους έχει επιδοθεί ως συνημμένο της αίτησης ρύθμισης, η αίτηση εξωδικαστικού συμβιβασμού του οφειλέτη, που περιέχει τα παραπάνω στοιχεία, έχουν λάβει γνώση αυτών και συνεπώς πληρούται ο σκοπός του νόμου για την γνώση
των πιστωτών αναφορικά με την περιουσία του οφειλέτη και το σχέδιο ρύθμισης,

Ο ισχυρισμός των πιστωτών ότι η αίτηση είναι αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτιμήσεως, διότι δεν περιέχει τα στοιχεία, που ορίζονται στο άρθρο 4 παρ. του παραπάνω νόμου, αλλά τα στοιχεία αυτά περιέχονται στα κατατεθέν μαζί με την αίτηση σχέδιο εξωδικαστικού συμβιβασμού, δεν είναι βάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, διότι από τη διατύπωση του άρθρου 5 του ίδιου νόμου, στο οποίο ορίζεται ότι ο οφειλέτης επιδίδει στους πιστωτές αντίγραφα της αίτησης,
της κατάστασης της περιουσίας και των εισοδημάτων του και του σχεδίου διευθέτησης, προκύπτει ότι η κατάσταση περιουσίας και το σχέδιο μπορούν είτε να ενσωματωθούν στην αίτηση, είτε να τη συνοδεύουν ως εξ υπαρχής συνημμένα έγγραφα, που κατατίθενται μαζί της και συμπληρώνουν παραδεκτά το περιεχόμενο της.

Ο ισχυρισμός των πιστωτών ότι η αίτηση δεν είναι νόμιμη διότι τόσο το αρχικό όσο και το τροποποιημένο σχέδιο διευθέτησης είναι αόριστα, αφού το μεν πρώτο αναφέρει ως πρόταση του οφειλέτη την καταβολή του ελάχιστου δυνατού ποσού, ενώ το δεύτερο αναφέρει την καταβολή των 200 ευρώ μηνιαίως γενικώς στους πιστωτές δεν είναι βάσιμος, διότι ο νόμος δεν προβλέπει ούτε το ελάχιστο περιεχόμενο του σχεδίου, ούτε δικαστικό έλεγχο του περιεχομένου του, συνεπώς αυτό μπορεί να καθοριστεί ελεύθερα από το οφειλέτη, παραδεκτά δε προτείνεται ακόμα και σχέδιο με μηδενικό περιεχόμενο [Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών, σελ.71]. Ο ισχυρισμός των πιστωτών ότι το περιλαμβανόμενο στην αίτηση αίτημα του αιτούντος είναι αόριστο, διότι απλώς αναφέρει ότι ζητάει να υπαχθεί τις διατάξεις του ν.3869/2010, επειδή βρίσκεται σε μόνιμη αδυναμία εκπληρώσεως των
ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του, δεν είναι βάσιμος, διότι ο νόμος δεν
ορίζει το περιεχόμενο του αιτήματος, σύμφωνα δε με το άρθρο 1 του νόμου, σκοπός του οφειλέτη είναι η ρύθμιση των οφειλών του, αυτός δε ο σκοπός καθίσταται σαφής στο αίτημα του αιτούντος με την παραπάνω διατύπωση.

Σύμφωνα με το άρθρο 62 του ν.2214/1994 για την εξυπηρέτηση και
ασφάλιση των χορηγούμενων από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων δανείων για την απόκτηση πρώτη κατοικίας από δημόσιους υπάλληλους και συνταξιούχους, κάθε δανειζόμενος υποχρεούται να εκχωρήσει υπέρ του δανειστή α]…, β] μέχρι τα 6/20της κανονισθησόμενης κύριας και επικουρικής συντάξεως του και όλων των μερισμάτων και άλλων παροχών, που τακτικά λαμβάνει από τα ασφαλιστικά του ταμεία. Η παραπάνω εκχώρηση είναι ισχυρή, καταργούμενης κάθε άλλης αντίθετης γενικής ή ειδικής διάταξης. Σύμφωνα δε με το άρθρο 25 παρ.6 του ν.3867/2010, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων μπορεί ύστερα από αίτηση του υπόχρεου μπορούν να καθορίζονται όροι εξυπηρέτησης, επί μέρους συμφωνίες των δανειακών συμβάσεων και η διευθέτηση των τόκων υπερημερίας των μη κανονικά εξυπηρετούμενων οποιουδήποτε είδους δανειακών συμβάσεων, που έχει χορηγήσει προς φυσικά πρόσωπα το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Με τις παραπάνω ειδικές για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων διατάξεις, ορίζεται εκ του νόμου εκχώρηση, κατά τα ποσοστά, που αναφέρονται, επί των αποδοχών του δανειολήπτη για την εξόφληση του δανείου και η διαδικασία ρυθμίσεως των μη κανονικά εξυπηρετούμενων δανείων, που έχει χορηγήσει το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Ο νόμος 3869/2010 ρυθμίζει γενικά τις οφειλές υπερχρεωμένων προσώπων χωρίς καμία αναφορά ή τροποποίηση των παραπάνω ειδικών ρυθμίσεων των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, Συνεπώς για τις τελευταίες εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις των άρθρων 62 ν.2214/1994 και 25 παρ. ν.3867/2010.

Στην από 210/6-4-2011 ανακοίνωση δίκης του αιτούντος προς το νομικό
πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ»
εκτίθενται τα παρακάτω: Ο αιτών άσκησε στο δικαστήριο αυτό την προαναφερθείσα αίτηση υπαγωγής του στο άρθρο 4 του ν. 3869/2010. Με την από 8-7-2009 σύμβαση τοκοχρεωλυτικού δανείου, που καταρτίστηκε μεταξύ του αιτούντος και του προς ον η ανακοίνωση δίκης, το τελευταίο χορήγησε στον αιτούντα στεγαστικό δάνειο για την απόκτηση πρώτης κατοικίας ύψους 124,000 ευρώ, για την εξασφάλιση δε της σχετικής απαίτησης του, ενέγραψε επί της πρώτης κατοικίας του αιτούντος πρώτη υποθήκη για το ποσό των 124.000 ευρώ. Δυνάμει της δανειστικής συμβάσεως ο αιτών έχει εκχωρήσει στο καθού από τις πάσης φύσεως αποδοχές του το απαιτούμενο κάθε μήνα για την εξόφληση της αντίστοιχης δόσης του δανείου ποσό των 749,24 ευρώ. Η εκ των πιστωτών του αιτούντος «……..» στις παρατηρήσεις, που κατέθεσε επί της αιτήσεως ρυθμίσεως του αιτούντος, ισχυρίστηκε ότι η αίτηση δεν είναι νόμιμη, διότι ο αιτών εξαίρεσε από τη διαδικασία ρύθμισης το Ταμείο Παρακαταθηκών, προς το οποίο εξακολουθεί να καταβάλει κανονικά τις μηνιαίες δόσεις για την εξόφληση του δανείου του. Επειδή, κατόπιν των παραπάνω, ο αιτών έχει κατ’εκτίμηση του δικογράφου, έννομο συμφέρον στη συμμετοχή του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων στην παρούσα δίκη, την ανακοινώνει στο καθού για να συμμετάσχει σ’ αυτή.

Στην από 3-5-2011 πρόσθετη παρέμβαση του Ταμείου Παρακαταθηκών και
Δανείων υπέρ του αιτούντος εκτίθενται τα παρακάτω: Στις 3-5-2011 συζητούνται από το δικαστήριο αυτό οι προαναφερόμενες με αριθμό καταθέσεως 1/2011 αίτηση του αιτούντος για την υπαγωγή του στις ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 και η με αριθμό καταθέσεως 210/2011 ανακοίνωση δίκης του ίδιου προς το προσθέτως παρεμβαίνον. Πράγματι ο αιτών έλαβε από το προσθέτως παρεμβαίνον το αναφερόμενο στεγαστικό δάνειο, το οποίο εξυπηρετείται κανονικά και δεν εμφανίζει ληξιπρόθεσμες οφειλές. Επειδή, λοιπόν, έχει έννομο συμφέρον, παρεμβαίνει προσθέτως υπέρ του αιτούντος προς υποστήριξη της θέσης του, ότι νόμιμα ο αιτών δεν συμπεριέλαβε το Ταμείο Παρακαταθηκών στην αίτηση ρύθμισης, διότι αφενός οι διατάξεις του ν. 3869/2010 δεν εφαρμόζονται στις απαιτήσεις του, όπως αναλυτικά αναφέρει και αφετέρου, διότι από τον ίδιο νόμο προβλέπεται η δυνατότητα να μη συμπεριληφθεί κάποιος οφειλέτης στη ρύθμιση
του. Η ανακοίνωση δίκης και η πρόσθετη παρέμβαση έχουν ασκηθεί νόμιμα και παραδεκτά σύμφωνα με τα άρθρα 80 επ., 91, 92, 231, 752 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να ερευνηθούν ως προς την ουσιαστική τους πλευρά και να συνεκδικαστσύν με την αίτηση ρύθμισης σύμφωνα με το άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ.

Από τη χωρίς όρκο εξέταση του αιτούντος, που περιλαμβάνεται στα
πρακτικά, τα έγγραφα και τα έγγραφα, που προσκομίζουν οι διάδικοι, αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του δικαστηρίου, τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά:
Ο αιτών ….. του….., κάτοικος Αθηνών, …. ετών και συνταξιούχος του Υπουργείου ….. από το έτος 2007, έχει περιέλθει χωρίς δική του υπαιτιότητα σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία να πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές οφειλές του από τον Ιούνιο του 2010, λόγω δε της ηλικίας του και της ιδιότητας του ως συνταξιούχου, η οικονομική του κατάσταση δεν έχει προοπτική βελτίωσης. Οι προς ρύθμιση χρηματικές οφειλές του δεν έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος, πριν από την υποβολή της υπό κρίση αίτηση. Όπως ο ίδιος κατέθεσε μέχρι τον Ιούνιο του 2010 εξυπηρετούσε κανονικά τις δανειακές υποχρεώσεις του, που ήταν 2.000 ευρώ το μήνα, από τη σύνταξη του, που ήταν 1.500 ευρώ, από καταθέσεις που είχε, [όταν εργαζόταν ο μισθός του ήταν 3.000 ευρώ] και από το χρηματικό ποσό, που είχε λάβει ως εφάπαξ κατά τη συνταξιοδότηση του. Τον Ιούνιο του 2010 λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας, όπως κατέθεσε, παρέστη ανάγκη να νοσηλευθεί στο εξωτερικό, όπου και δαπανήθηκαν τα χρήματα, που είχε λάβει ως εφάπαξ, συγχρόνως δε μειώθηκαν οι αποδοχές του λόγω των οικονομικών περικοπών. Έτσι δημιουργήθηκαν ληξιπρόθεσμες οφειλές, οι οποίες επιβαρύνονταν με τόκους υπερημερίας με αποτέλεσμα τον Οκτώβριο του 2010 να γνωστοποιήσει τηλεφωνικά στους πιστωτές του ότι δεν μπορεί να εξυπηρετεί πλέον τις οφειλές του. Πιστωτές του αιτούντος είναι οι παρακάτω προς τους οποίους αυτός έχει τις εξής αντίστοιχα οφειλές:

1……. από τις με αριθμούς …..,…….. συμβάσεις πιστωτικών καρτών ποσά
6.949,05 ευρώ, 9.710,08 ευρώ, 4.587,05 ευρώ και από τη με αριθμό ….. σύμβαση ανοικτού δανείου 12.473,92 ευρώ, δηλαδή συνολικά 33.720,10,

2. …… από τη με αριθμό …… σύμβαση δανείου ποσό 10.938,27 ευρώ, από τις με αριθμούς ……… και …… συμβάσεις πιστωτικών καρτών ποσά 13.760 ευρώ και 3.580 ευρώ δηλαδή συνολικά 28.278,27 ευρώ,

3. ……. από τις με αριθμούς ……. και ….. συμβάσεις πιστωτικών καρτών ποσά 8.038 ευρώ και 8,211 ευρώ δηλαδή συνολικά 16.249 ευρώ,

4. ….. από τη με αριθμό …… σύμβαση ανοιχτής πίστωσης ποσό 6.207 ευρώ, από τη με αριθμό ….. σύμβαση πιστωτικής κάρτας ποσό
11.338 ευρώ και συνολικά 15.545 ευρώ,

5. … από τα με αριθμούς ….., …. και … δάνεια καταναλωτικής πίστης ποσά 10.000 ευρώ, 1.051,10 ευρώ και 16.464,15 ευρώ και από τις με αριθμούς …… και …. πιστωτικές κάρτες ποσά 734,30 ευρώ και 13.076,14 ευρώ και συνολικά 41.325,69 ευρώ,

6. …. από τη με αριθμό … σύμβαση καταναλωτικού δανείου ποσό 8.112,02 και από τη με αριθμό ……. πιστωτική κάρτα ποσό 7.990,60 ευρώ και συνολικά 16.102,62,

7. …. από τη με αριθμό …. σύμβαση καταναλωτικού δανείου ποσό
6.247,40, από τις με αριθμούς ……., …, … και …. πιστωτικές κάρτες ποσά 1.474,41 ευρώ, 7.034,05 ευρώ, 5.144,70 ευρώ, 4.930 ευρώ και τη με αριθμό …….. σύμβαση υπερανάληψης ποσό 5.990,53 ευρώ και συνολικά 30.821,09 ευρώ,

8. … από τη με αριθμό …. ανοικτή πίστωση ποσό 2.995,51, από τις με αριθμούς …….,……., ……. πιστωτικές κάρτες ποσά 6.178,48 ευρώ, 11.011,48 ευρώ, 8.453,65 ευρώ και συνολικά ποσό 28.639,12 ευρώ,

9. …. από πιστωτικές κάρτες ποσά 4,713,69 ευρώ και 4.826,28 ευρώ και
συνολικά 9.539,97 ευρώ, δηλαδή το σύνολο των οφειλών του αιτούντος προς τους πιστωτές του ανέρχεται σε 222.220,86 ευρώ.

Ο ισχυρισμός των πιστωτών ότι το ύψος των απαιτήσεων τους έχει μεταβληθεί από
το χρόνο υποβολής της αιτήσεως, συνεπώς πρέπει η ρύθμιση να περιλάβει τις
απαιτήσεις τους, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί μέχρι τη συζήτηση, δεν είναι
βάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Τούτο διότι σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ.1 του
νόμου, το δικαστήριο προκειμένου να προχωρήσει σε ρύθμιση ελέγχει μόνο την
ύπαρξη των αμφισβητούμενων απαιτήσεων. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής και σε συνδυασμό με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 8, η ένταξη της απαιτήσεως στη ρύθμιση, η οποία είναι προσωρινή, θα γίνει με τη μορφή και το ύψος, που την εισφέρει ο οφειλέτης, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα τροποποίησης του ύψους της ή των δεδουλευμένων τόκων από το δικαστήριο, λόγω της αμφισβήτησης του ύψους της απαιτήσεως από τον πιστωτή [Μακρής κατ’ άρθρο ερμηνεία ν. 3869, υπό το άρθρο 8].

Ο ισχυρισμός τριών πιστωτών ότι ο αιτών εκ δόλου περιήλθε σε αδυναμία πληρωμής, διότι απέκρυπτε από τους δανειστές του την κακή οικονομική του κατάσταση και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις και εξακολουθούσε να κάνει χρήση ανακυκλούμενης πίστωσης για να εξασφαλίσει επίπεδο ζωής ανώτερο εκείνου, που του επέτρεπε το εισόδημα του, είναι αόριστος.

Τούτο διότι δεν νοείται δολιότητα του δανειολήπτη με μόνη την ανάληψη δανειακής υποχρεώσεως, της οποίας η εξυπηρέτηση είναι επισφαλής, αλλά απαιτείται και η από τον δανειολήπτη πρόκληση άγνοιας της επισφάλειας στους πιστωτές. Δεν εξειδικεύονται, λοιπόν, στην αίτηση οι συγκεκριμένες ενέργειες, με τις οποίες ο αιτών απέκρυψε από τους πιστωτές την οικονομική του κατάσταση και το σύνολο των δανειακών του υποχρεώσεων, προκειμένου να τύχει περαιτέρω δανεισμού, δεδομένου ότι οι πιστωτές [τράπεζες εν προκειμένω] έχουν τη
δυνατότητα να εξακριβώσουν την οικονομική συμπεριφορά και τις λοιπές δανειακές υποχρεώσεις των υποψήφιων πελατών τους πολλώ δε μάλλον του αιτούντος, του οποίου οι δανειακές συναλλαγές με τους πιστωτές του ξεκίνησαν από τη δεκαετία του 1980.

Περαιτέρω ο αιτών είναι άγαμος και η σύνταξη του, που αποτελεί το μοναδικό
εισόδημα του είναι 1.560 ευρώ, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες αποδείξεις πληρωμής του, από τα οποία έχει εκχωρήσει στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων μηνιαίως το ποσό των 749,24 ευρώ για την εξόφληση των δόσεων του στεγαστικού δανείου, που έχει λάβει από αυτό. Όπως αναφέρεται σε προηγούμενη πρόταση η εκχώρηση αυτή προβλέπεται από ειδικό για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων νόμο, οι δε σχετικές διατάξεις δεν έχουν τροποποιηθεί από το ν.3869/2010, νομίμως λοιπόν ο αιτών δεν συμπεριέλαβε το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στην παρούσα ρύθμιση. Συνεπώς απομένει προς διάθεση στον αιτούντα το ποσό των 809,88 ευρώ μηνιαίως, από τα οποία το ποσό, που είναι αναγκαίο να δαπανάται για την κάλυψη των βιοτικών του αναγκών, ανέρχεται σε 500 ευρώ το μήνα. Ο αιτών είναι κύριος ενός διαμερίσματος, που βρίσκεται στην Αθήνα, επί της πλατείας ….. αριθμός …, έχει εμβαδόν 72,69 τ.μ. και εμπορική αξία 124.000 ευρώ, το οποίο χρησιμοποιεί ως κύρια κατοικία του και είναι το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο. Οι πιστωτές του αιτούντος δεν αρνήθηκαν την ως άνω περιουσιακή του κατάσταση. Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος δεν είναι επαρκή για
την ικανοποίηση των πιστωτών του, συνεπώς το δικαστήριο πρέπει να προβεί σε ρύθμιση μηνιαίων καταβολών από τα εισοδήματα του για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών προς μερική εξόφληση των οφειλών του. Η κάθε μηνιαία καταβολή πρέπει να οριστεί στο ποσό των 310 ευρώ συμμέτρως διανεμόμενο μεταξύ των πιστωτών του.

Ειδικότερα στην ……., της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 15,2%
επί του συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει
μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 46 ευρώ, στη
…. της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 12,7% επί του συνόλου των
απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 38 ευρώ, στη ….. της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 7,4% επί τόυ συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 22,6 ευρώ, στη ……., της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 7,5 % επί του συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 24,5 ευρώ, στην …… της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 18,59% επί του
συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 57,40 ευρώ, στη ….. της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 7,2% επί του συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 23,40 ευρώ, στην …. της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 13,8% επί του συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 44 ευρώ, στη ……, της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 12,8% επί του συνόλου των απαιτήσεων ο αιτών θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών το ποσό των 40 ευρώ, στην ……., της οποίας η απαίτηση ανέρχεται σε ποσοστό 4,4% επί του συνόλου των απαιτήσεων, ο αιτών
είναι υποχρεωμένος να καταβάλει μηνιαίως για τέσσερα χρόνια το ποσό των 13,50 ευρώ. Περαιτέρω το διαμέρισμα, που χρησιμεύει για κύρια κατοικία του αιτούντος, έχει εμπορική αξία 124,000 ευρώ και συνεπώς δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο όριο απόκτησης πρώτης κατοικίας [200.000 ευρώ] προσαυξημένο κατά 50%, πρέπει επομένως να εξαιρεθεί από την εκποίηση, μετά την υποβολή σχετικής προτάσεως του αιτούντος.

Ο ισχυρισμός των πιστωτών ότι η πρόταση εξαιρέσεως από την εκποίηση της πρώτης κατοικίας του αιτούντος δεν έχει υποβληθεί νομίμως, διότι δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση είναι αβάσιμος, διότι το άρθρο 9 παρ.2 δεν αναφέρει ότι η πρόταση εξαιρέσεως από την εκποίηση πρέπει να περιέχεται στην αίτηση, ούτε θέτει χρονικό περιορισμό για την υποβολή της, συνεπώς μπορεί να υποβληθεί μέχρι τη συζήτηση της αιτήσεως.

Από τις μηνιαίες καταβολές του αιτούντος για μία τετραετία, που αναφέρονται
παραπάνω, θα καλυφθεί μόνο μέρος των οφειλών του και ειδικότερα 14.880 ευρώ
επί συνόλου οφειλών 222.220,86 ευρώ, δηλαδή απομένει υπόλοιπο 207.340,86
ευρώ. Η ικανοποίηση των υπολοίπων απαιτήσεων των πιστωτών, με περαιτέρω
καταβολές προς διάσωση της πρώτης κατοικίας του αιτούντος, που σύμφωνα με το
νόμο μπορεί να ανέλθει μέχρι το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου, δηλαδή
μέχρι 105.400 ευρώ, πρέπει να οριστεί στο ποσό των 37.200 ευρώ, αφού ληφθούν
υπόψη η ηλικία του αιτούντος, η τωρινή οικονομική του κατάσταση και η μη
προοπτική βελτίωσης αυτής. Η αποπληρωμή του ποσού αυτού, η οποία θα ξεκινήσει
τρία χρόνια μετά τη δημοσίευση της αποφάσεως αυτής, θα πραγματοποιηθεί
σύμφωνα με το νόμο εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού
δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής,
σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζα της Ελλάδος, ο χρόνος δε τοκοχρεωλυτικής εξόφλησης του ποσού αυτού, πρέπει να οριστεί σε δέκα χρόνια.

Η μηνιαία δόση, που θα καταβάλει ο αιτών στα πλαίσια της ρύθμισης αυτής, ανέρχεται σε 310 ευρώ το μήνα, το οποίο θα κατανέμεται συμμετρικά στους πιστωτές του, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της αποφάσεως αυτής, οι δε μηνιαίες δόσεις θα αρχίσουν καταβάλλονται την 1-7-2014, δηλαδή μετά την παρέλευση τριών ετών από τη δημοσίευση της αποφάσεως αυτής, καθόσον κρίνεται ότι στον αιτούντα πρέπει να παρασχεθεί περίοδος χάριτος διάρκειας τριών ετών.

Κατά ακολουθία των παραπάνω πρέπει η αίτηση, που κρίνεται, να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατά την ουσιαστική της πλευρά και να ρυθμιστούν οι αναφερόμενες στην αίτηση οφειλές του αιτούντος, όπως αναφέρεται στο διατακτικό.

Η απαλλαγή του από κάθε υφιστάμενο υπόλοιπο οφειλής έναντι των πιστωτών του, θα επέλθει σύμφωνα με το νόμο [άρθρο 11 παρ. 1 ν. 3869/2010] μετά την κανονική εκτέλεση των υποχρεώσεων, που του επιβάλλονται με την απόφαση αυτή.
Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ.6 του ν. 3869/2010.

Εξάλλου, εφόσον, δεν προβλέπεται δυνατότητα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας κατά της αποφάσεως αυτής [άρθρο 14 του ίδιου νόμου] δεν ορίζεται σχετικό παράβολο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει ερήμην της τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «……» και
αντιμωλία των υπόλοιπων διαδίκων.

Συνεκδικάζει την αίτηση, την ανακοίνωση δίκης και την πρόσθετη παρέμβαση.

Δέχεται εν μέρει την αίτηση.

Δέχεται την ανακοίνωση δίκης και την πρόσθετη παρέμβαση.

Καθορίζει τις επί μία τετραετία μηνιαίες καταβολές του αιτούντος προς τους πιστωτές του στο συνολικό ποσό των τριακοσίων δέκα [310] ευρώ, το οποίο θα διανέμεται συμμετρικά μεταξύ τους, κατά τα ποσά, που αναφέρονται στο σκεπτικό και θα καταβάλλεται μέσα στο πρώτο τριήμερο κάθε μήνα, αρχής γενόμενης από τον πρώτο μήνα μετά τη δημοσίευση της αποφάσεως αυτής.

Δέχεται την πρόταση του αιτούντος για μη εκποίηση του διαμερίσματος του, που βρίσκεται επί της πλατείας …….. αριθμός ….., εμβαδού εβδομήντα τεσσάρων [72,69] τ.μ, το οποίο χρησιμεύει ως πρώτη κατοικία του.

Καθορίζει το καταβλητέο από τον αιτούντα συνολικό ποσό για την παραπάνω αιτία σε τριάντα επτά χιλιάδες διακοσίων [37.200] ευρώ, που θα καταβληθεί σε μηνιαίες καταβολές συνολικού ποσού τριακοσίων δέκα [310] ευρώ, το οποίο θα διανέμεται συμμετρικά μεταξύ των πιστωτών του, κατά τα ποσά, που αναφέρονται στο σκεπτικό. Οι καταβολές αυτές, θα είναι έντοκες χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά το χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζα της Ελλάδος, θα αρχίσουν από 1-7-2014, θα γίνονται μέσα στο πρώτο τριήμερο του κάθε μήνα και θα διαρκέσουν επί μία δεκαετία.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 28 Ιουνίου 2011.

Η ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Θανάσης Δ. Παυλόπουλος
(ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ – ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΣΑ)

20110627-205028.jpg

Στο μεσοπρόθεσμο μνημόνιο προβλέπεται μείωση των λειτουργικών δαπανών της Δικαιοσύνης κατά 12,7 % και της προμήθειας υλικοτεχνικού εξοπλισμού κατά 9 %

Μειώσεις σε μια Δικαιοσύνη που απονέμεται με αργούς ρυθμούς και με υποτυπώδεις υποδομές, από Δικαστές που βάζουν από την τσέπη τους για την προμήθεια γραφικής ύλης, σε κτίρια χωρίς επαρκή καθαριότητα και κλιματισμό, με ελάχιστους υπολογιστές και χωρίς ηλεκτρονική σύνδεση και επικοινωνία, με έλλειμμα προσωπικού και δικαστικών λειτουργών..

Όμως, η πρώτη ουσιαστικά και πιό σημαντική εξουσία του κράτους, σύμφωνα με το αίσθημα Δικαίου του λαού, πρέπει να στηρίζεται επαρκώς και να της παρέχονται πλουσιοπάροχα οι αναγκαίες υποδομές και λειτουργικές ευκολίες προς όφελος των πολιτών, και όχι να υφίσταται απαξιωτικές και απαράδεκτες για το κύρος του θεσμού «εξοικονομήσεις» !

ΘΠ

20110524-130112.jpg

Ακόμα και το κτίριο της Βουλής έχει χτιστεί με δανεικά χρήματα και μάλιστα προερχόμενα από τους Γερμανούς.

Στο εξαίρετο βιβλίο του Ν.Μακρυγιαννη εκδόσεως 1977 περί της ιστορίας του μεγάρου της Βουλής αναφέρεται η ιστορία της χρηματοδότησης του χτισιματος της Βουλής, ως Παλατιού του Βασιλέα Όθωνα εκ Βαυαρίας.

Η οικοδόμηση του Παλατιού κράτησε 6 χρόνια (1836-42) και ήταν πολυτελέστατο για την εποχή εκείνη.

Κόστισε 100.000 χρυσές λίρες, οι οποίες δόθηκαν ως άτοκο δάνειο από τον βασιλιά Λουδοβικο της Βαυαρίας, πατέρα του Όθωνα, στον νέο βασιλιά της Ελλάδας γιό του, για να πληρωθούν τα εξαιρετικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν και οι ειδικευμένοι χτίστες από όλη την επικράτεια που δούλεψαν στο έργο. Φυσικά ο διάκοσμος και τα έργα τέχνης στοίχισαν τα περισσότερα χρήματα.

Το αξιοσημείωτο φυσικά είναι ότι ο Όθων όσα χρόνια βασίλεψε στην Ελλάδα επέστρεψε στον πατέρα του μόλις 2.000 λίρες και οι υπόλοιπες 98.000 παρέμειναν χρέος της χώρας μας προς την Βαυαρία..

Το 1878 κατά την υπογραφή της συνθήκης του Βερολίνου, η Ελλάδα προκειμένου να πετύχει την απελευθέρωση της Θεσσαλίας αναγκάστηκε από τον Βισμαρκ να εξοφλήσει όλο αυτό το χρέος της..

Θ.Π

20110518-001906.jpg

Δίκαια, η Τρόικα ή αλλιώς οι Δάνειες Δυνάμεις που τις ονομάζει ο πρωθυπουργός, ζητάνε συναίνεση, υποχώρηση, παράδοση, εκχώρηση, υποθήκευση, και όσα άλλα μέτρα δικαιούται νομότυπα ένας δανειστής να αξιώνει από τον οφειλέτη, ο οποίος ζει και αναπνέει με την χρηματική στήριξη του..

Και με το Νόμο, τα δανεικά πρέπει να επιστρέφονται και μάλιστα έντοκα και οι απαιτήσεις να εξοφλούνται, αλλιώς επέρχεται η πτώχευση, η κατάσχεση, ο πλειστηριασμός και ο μαρασμός..

Σε όλη τον κόσμο η Χώρα μας μοιάζει αναξιόπιστη και κακοπληρώτρια. Δείχνει αγνώμων στους πιστωτές της και αδιάφορη για τις επιπτώσεις της οικονομικής της κατάντιας.

Έτσι, κυβέρνηση και Τρόικα, ζητάνε να μειωθούν οι μισθοί και να καταργηθούν τα δώρα, να αυξηθούν οι φόροι και ο ΦΠΑ, να απολυθούν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, να πουληθεί η περιουσία του κράτους, ώστε να εξοικονομηθούν τα απαραίτητα κονδύλια που θα μας λυτρώσουν από τη διαφαινόμενη χρεωκοπία.

Με λίγα λόγια, ζητάνε να πληρώσει τα οφειλόμενα ο ελληνικός λαός. Με θυσίες και πόνο, κάθε νοικοκυρά και καθε συνταξιούχος, κάθε εργαζόμενος και κάθε επαγγελματίας, θα πρέπει να πεινάσει, να πονέσει, να περάσει κατάθλιψη και απογοήτευση, να ευτελισθεί και να απαξιωθεί.

Τα δανεικά όμως αυτά δεν τα χρωστάει ο κόσμος και δεν τα έφαγε ο λαός, δεν τα καρπώθηκε ο μεροκαματιάρης και δεν τα χάρηκε ο βιοπαλαιστής, που μέχρι πριν λίγο καιρό ζούσε ανυποψίαστος για την οικονομική καταστροφή που ερχόταν.

Τα χρέη και οι οφειλές αυτής της χώρας ανήκουν σε όλους αυτούς που τα δημιούργησαν, τα διατήρησαν και τα πολλαπλασίασαν, αδιαφορώντας για το μέλλον και τις επιπτώσεις.

Ανήκουν σε όλους αυτούς που λάμβαναν με ελαφρή καρδιά τα διάφορα δάνεια δίχως πρόβλεψη αποπληρωμής τους.

Σε όσους υπέγραφαν και ανέθεταν τα δημόσια έργα με τιμημα 5-10-100 φορές επάνω για να πλουτίσουν οι εργολάβοι και οι μεσάζοντες.

Σε όσους μοίραζαν τα πακέτα της ευρωπαϊκής ενίσχυσης που έρχονταν από την ΕΟΚ σε ημέτερους, χωρις προοπτική ανάπτυξης.

Σε όσους διόριζαν αβέρτα και με κομματικά κριτήρια, εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλους σε πολυτελείς θέσεις του Δημοσίου χωρις να έχουν ούτε καρέκλα να καθίσουν.

Τα χρέη ανήκουν σε όσους ουδέποτε συλλογίστηκαν το μέλλον αυτής της χώρας και ουδέποτε σκέφθηκαν να μετριάσουν τα δανεικά, να σταματήσουν το κλέψιμο, να στηρίξουν την αληθινή ανάπτυξη και παραγωγή.

Ανήκουν σε αυτούς που επέτρεπαν σε κάποιους πονηρούς να τσεπώνουν προμήθειες, μίζες και δωράκια, που επέτρεπαν σε κάποιους να πλουτίζουν από το χρηματιστήριο, τα ομόλογα, τις κρατικές συμβάσεις. Που επέτρεπαν τις επιχειρηματικές κομπίνες και τη διαπλοκή παντού.

Ανήκουν σε αυτούς που επέτρεψαν τη διαφθορά, ενίσχυσαν τη συναλλαγή και συμμετείχαν στο χρηματισμό, που δε σταμάτησαν την σπατάλη του κράτους και τον παράνομο πλουτισμό των βαρώνων, που ενδιαφέρονταν μόνο για την επανεκλογή τους, για τη δύναμη της εξουσίας και την διαιώνιση της πολιτικής τους ρίζας.

Όλοι αυτοί, όλα αυτά τα χρόνια είναι υπεύθυνοι για όλα τα χρέη της χώρας και αυτοί πρέπει να εξοφλήσουν πρώτα το μεριδιό τους.

Όλοι αυτοί οι βουλευτές και υπουργοί, οι διαχειριστές των κρατικών φορέων, οι δήθεν επιτυχημένοι δήμαρχοι και καρεκλοκένταυροι συνδικαλιστές, οι οποίοι με τις αποφάσεις τους, τις πράξεις και παραλείψεις τους, την ευνοιοκρατία και την ένοχη σιωπή τους, επέτρεψαν να φτάσει η χώρα μας στο σημερινό τέλμα και στη δυσμένεια των υπολοίπων κρατών.

Όλοι αυτοί λοιπόν οι πολιτικοί άρχοντες των προηγούμενων χρόνων, οι ίδιοι ή τα ευνοημένα τζάκια τους, απαράγραπτα και υποχρεωτικά, νόμιμα και ηθικά, οφείλουν να θέσουν τις αδικαιολόγητα υψηλές περιουσίες τους στην διάθεση των ταμειακών μας υποχρεώσεων, να παραιτηθούν όλων των προνομίων τους και να λαμβάνουν μόνο όσα χρειάζονται για την αξιοπρεπή
διαβίωσή τους.

Όχι ότι έτσι θα βρεθούν μονομιάς τα δισεκατομμύρια που μας λείπουν.

Αλλά έτσι θα καταλάβουν αυτοί που πέρασαν και θα παραδειγματίζονται όσοι θα έρθουν σε θέσεις εξουσίας, ότι καθε απόφαση, ενέργεια και υπογραφή τους οφείλει να στοχεύει στο κοινωνικό καλό με σύνεση και προσοχή και όχι στην δημόσια σπατάλη και υποθήκευση του μέλλοντος μας.

Και αφού πληρώσουν με αυτόν τον τρόπο όσοι έβλαψαν τη χώρα μας, στη συνέχεια θα πληρώσει το δικό του μερίδιο και ο κάθε υπεύθυνος πολίτης, όχι όμως για λεφτά που έφαγε – γιατι δεν τα έφαγε – αλλά ως τιμωρία για τις επιλογές του σε πρόσωπα που δεν τίμησαν την θέση που τους εμπιστεύθηκε.-

ΘΠ

Αρέσει σε %d bloggers: